اشلی اول لیویت فرصتی را به دست آورد که اکثر ورزشکاران فقط می توانند رویایش را داشته باشند – فرصتی برای رقابت در بازی های المپیک 2024. در حالی که این دونده ماراتن مستقر در فلوریدا در برخی از نمادین ترین مسابقات جهان مانند ماراتن شهر نیویورک دویده است، این اولین بار است که او در ماراتن المپیک شرکت می کند.

در کمتر از 100 روز، ورزشکاران و تماشاگران به طور یکسان در پاریس، فرانسه، برای رویدادی مترادف با گرد هم آوردن جهان بدون توجه به کالیبر تنش های ژئوپلیتیک جهانی در طول تاریخ المپیاد مدرن گرد هم می آیند.

صدها هزار نفر تلاش کردند تا تعداد انگشت شماری (ماراتن) را به دست آورند. اول لیویت به الجزیره گفت: این یک شات از راه دور بود.

اما با این نعمت، مانعی در مسیر بازی ها به وجود می آید. نحوه آموزش و تامین هزینه های خود

او گفت: «وقتی در مسابقات ماراتن هستم، این کار بسیار وقت گیر است.

او باید در جایی که بتواند بین دو شغل خود – یکی به عنوان مربی شخصی و دیگری به عنوان بارمن در زادگاهش ساحل پونته ودرای فلوریدا – در فاصله 20 مایلی (32 کیلومتری) از جکسونویل، تمرین کند.

برای جبران هزینه‌های حضور در بازی‌ها، او به پلتفرم تامین مالی جمعی GoFundMe روی آورد.

تمرین برای این سطح بالا از دو و میدانی یک شغل تمام وقت است. ورزشکاران همچنین برای رقابت در بازی های مختلف سفر می کنند تا مهارت های خود را در پیشبرد روز بزرگ تقویت کنند. اما از آنجایی که اکثر المپیکی‌های آینده نگر باید هزینه خود را برای تمام این تلاش‌ها بپردازند، تصمیم گیری بین کار کردن یا رقابت کردن، تقریباً غیرممکن است.

تنها تعداد معدودی از افراد منتخب به یک شراکت شرکتی سودآور دست پیدا می کنند. به عنوان مثال، شرکت بیمه زندگی آلیانز، تنها حامی مالی پنج المپیکی و پارالمپیک (بازی های معلولین) است.

هیچ حقوقی برای ورزشکارانی که برای المپیک تمرین می کنند وجود ندارد. فرصت‌های کمک هزینه محدودی وجود دارد، اما تنها زمانی که آنها برای بازی‌ها واجد شرایط شوند – یک تلاش طولانی مدت. در حالی که کمک هزینه ها متفاوت است، برخی از آنها به چند صد دلار در ماه می رسد. آموزش تا آن نقطه از جیب خارج است.

بیش از 90 درصد از تمام المپیکی‌ها 21700 دلار برای هزینه‌های مسابقات و حق عضویت در مسابقات پیشروی بازی‌ها هزینه کرده‌اند. بیش از یک چهارم تمام المپیکی‌های ایالات متحده، سالانه کمتر از 15000 دلار درآمد دارند.

طبق گزارشی از کمیسیون وضعیت المپیک و پارالمپیک ایالات متحده – یک کمیسیون مستقل منصوب شده، در مورد مراقبت های بهداشتی، ورزشکاران المپیکی در بحبوحه آسیب دیدگی ها 9200 دلار برای هزینه های خود هزینه کرده اند و کمتر از 16 درصد بازپرداخت شده اند. توسط کنگره در سال 2020 (PDF).

Uhl-Levitt یکی از ورزشکاران متعددی است که طی سال‌ها به روش‌های جایگزین برای تامین هزینه سفر المپیک خود روی آورده است. دیگری، جنیفر لوزانو، بوکسور اهل لاردو، تگزاس است، که طبق کمپین سرمایه گذاری جمعی خود، اولین کسی است که در شهر جنوب تگزاس او را خانه می خواند تا فرصتی برای مسابقه پیدا کند.

رژیم تمرینی لوزانو از نظر بدنی و زمان فشرده است – برای این دختر 21 ساله در تلاش برای آوردن طلا به خانه ضروری است. او هر روز از ساعت 6 صبح شروع می کند. او از USA Boxing کمک هزینه ای دریافت می کند تا هزینه های روزانه خود مانند پرداخت ماشین در حین تمرین و سفر برای بازی ها را پوشش دهد.

او به الجزیره گفت که در هشت ماه گذشته، قبل از اینکه رسماً در یک مسابقه بین‌المللی در سانتیاگو، شیلی، در اکتبر 2023 به این تیم واجد شرایط شود، حقوق می‌گرفت. او از اشتراک‌گذاری مقدار و دفعات کمک هزینه خودداری کرد.

هر چند قبل از آن همه هزینه ها از جیب او و خانواده اش خارج شد. او از به اشتراک گذاشتن رقم دلار برای این هزینه ها نیز خودداری کرد.

لوزانو به الجزیره گفت که از بودجه کمپین GoFundMe خود برای پوشش هزینه های مربوط به حضور خانواده و مربیانش در بازی ها استفاده می کند.

کمتر از خط فقر فدرال

محدودیت‌های مالی بر ورزشکاران المپیکی تأثیر می‌گذارد، اما نه سایر ورزشکاران سطح بالا مانند لیگ‌های ورزشی حرفه‌ای. در ورزش هایی مانند فوتبال آمریکایی، حتی بازیکنانی که در یک بازی رسمی بازی نمی کنند، دستمزد خوبی دریافت می کنند. طبق آخرین توافق نامه چانه زنی دسته جمعی لیگ های ملی فوتبال، حداقل دستمزد برای یک بازیکن در تیم تمرینی امسال در فوتبال حرفه ای آمریکا 16800 دلار در هفته است. در مورد لیگ اصلی بیسبال – بازیکنان در لیگ های کوچک خود حداقل 60,300 دلار برای فصل 2024 دستمزد می گیرند.

در حالی که بسیاری از المپیکی ها از زمان حضور خود در بازی ها غرامت دریافت نمی کنند، برندگان مدال این کار را انجام می دهند. یک برنده مدال طلا با 37500 دلار، 22500 دلار برای نقره و 15000 دلار برای نفرات سوم کنار می رود.

در زمینه، این بدان معناست که افرادی که رتبه سوم را کسب می کنند کمتر از خط فقر فعلی فدرال برای یک نفر درآمد دارند. برای پرداخت اجاره بها در ایالات متحده، باید بیش از دو برابر درآمدی که یک دارنده مدال طلا به دست می‌آورد، حداقل داشته باشید.

ایالات متحده در مقایسه با سایر کشورها، پرداخت نسبتاً پایینی برای جوایز المپیک دارد. در بازی های المپیک گذشته، ایتالیا 213000 دلار برای دارندگان مدال طلا پیشنهاد داد. سنگاپور معادل 737000 دلار برای نفرات اول پیشنهاد داد. این بار، سنگاپور در حال افزایش ریسک است و به برندگان اول 1 میلیون دلار جایزه اهدا خواهد کرد. اما اگر تاریخ نشانه‌ای باشد، ممکن است نیازی به پرداخت آن نباشد زیرا این کشور جزیره‌ای در تاریخ خود تنها یک مدال طلا تولید کرده است.

درآمد مادام العمر شما به عنوان یک ورزشکار المپیک در ارقام منفی بسیار بالایی است. در این شکی وجود ندارد.

تحرکی برای به حداکثر رساندن دستمزد برای این ورزشکاران وجود داشته است، اما در دهه گذشته چیز زیادی وجود نداشته است. پس از بازی‌های 2016، باراک اوباما، رئیس‌جمهور وقت آمریکا، لایحه‌ای را امضا کرد که بر اساس آن سازمان امور مالیاتی از دریافت مالیات بر مدال‌ها که مالیات بر پیروزی نامیده می‌شود، منع می‌شود.

تاکنون، دوومیدانی تنها ورزشی است که جایزه اضافی را به برندگان ارائه می دهد. اوایل این ماه، World Athletics، نهاد حاکم بر این ورزش، اعلام کرد که 50000 دلار جایزه به هر یک از دارندگان مدال طلا اهدا خواهد کرد. دو و میدانی قرار است 48 رویداد مختلف در بازی های آینده داشته باشد.

اگرچه پول جایزه کمک می کند، اما موانع مالی ورود را برطرف نمی کند. تا حدی، به همین دلیل است که بسیاری از ورزشکاران مانند Uhl-Leavitt در سال 2024 قبل از بازی ها به پلتفرم های تأمین مالی جمعی روی آورده اند.

خود آموزش گران است. این همان چیزی بود که مونیکا آکسامیت، شمشیرباز سابر بازنشسته را که در بازی‌های 2016 مدال برنز کسب کرد، در حین تمرین برای بازی‌های 2020 توکیو، شروع به راه‌اندازی GoFundMe کرد، اگرچه در بحبوحه همه‌گیری COVID-19 به تعویق افتاد.

در ماه‌های قبل از بازی‌های توکیو، او تیترهای ملی را به خود اختصاص داد که در آن توضیح داد که انتخاب بین تمرین و کار کردن است. او به روزنامه دانشجویی در دانشگاه خود در پن استیت گفت که کمیته المپیک آمریکا ماهانه 300 دلار به او کمک هزینه می دهد. در همین حال، او بیش از 20000 دلار برای آموزش هزینه کرد. به دلیل تعهد زمانی که تمرین در سطح المپیک نیاز دارد، او حتی در یک فروشگاه مواد غذایی محلی برای یافتن کار تلاش کرد.

آکسمیت موافقت کرده بود با الجزیره در نیویورک بنشیند. با این حال، او در مصاحبه از پیش برنامه ریزی شده حاضر نشد و نه می توان با او تماس گرفت تا برنامه ریزی مجدد انجام شود.

کمک های جزئی برای برخی از ورزشکاران در تعداد معدودی از ورزش ها وجود دارد. انجمن هایی از جمله شنای ایالات متحده آمریکا، تکواندوی ایالات متحده و قایقرانی ایالات متحده کمک هزینه های کوچکی را برای ورزشکارانی که برای بازی های المپیک تمرین می کنند، در درجه اول پس از واجد شرایط بودن برای تیم ملی ارائه می دهند.

در غیر این صورت، گزینه‌ها محدود به ورزشکاران معدودی است که می‌توانند حمایت‌های مالی را تقویت کنند.

به دلیل این هزینه های مالی هنگفت و احتمال کم موفقیت مالی بلندمدت، انگیزه کمتری برای والدین وجود دارد که فرزندان خود را به ورزش علاقه مند کنند – نه فقط به ورزش های خاص.

والدین مبالغ هنگفتی می پردازند به این امید که فرزندان خود را حتی فقط در تیم دانشگاهی در دبیرستان، آن بورسیه تحصیلی گریزان در کالج یا حتی فرصت گریزان تر در یک تیم منطقه ای یا ملی و دعوت بالقوه برای بازی های المپیک، بپردازند. ماتیسون، استاد اقتصاد، افزود: این بسیار گران است.

به گفته مرکز کنترل بیماری، تنها حدود نیمی از کودکان با درآمد متوسط ​​و تنها 31 درصد از کودکان کم درآمد به ورزش دو و میدانی می پردازند، در حالی که درآمد بیشتر در 71 درصد است.

این یک چالش برای ورزشکاران المپیک و خانواده های آنها برای مدت طولانی بوده است. در سال 2012، ناتالی هاوکینز، مادر ژیمناستیک نمادین گابی داگلاس، در میان هزینه های بالای آموزش، اعلام ورشکستگی کرد.

مدیران پر درآمد

در همین حال، بازی‌های المپیک برای چندین حزب مختلف پول‌ساز است. در طول هر بازی، کمیته بین‌المللی المپیک (IOC) درآمد حاصل از فروش بلیت، فروش تبلیغات و سایر سرمایه‌گذاری‌ها را جمع‌آوری می‌کند. برخی از آن به شهرهای میزبان و سازمان های شریک از جمله کمیته انفرادی هر کشور پس از حذف IOC مجددا توزیع می شود.

این زمانی است که، در تئوری، سازمان هایی مانند کمیته المپیک و پارالمپیک ایالات متحده درآمد را تقسیم کرده و آن را در سطح خود بین برنامه های آموزشی و ورزشکاران توزیع می کنند.

متسون گفت: «تقریباً مطمئناً مقدار زیادی از آن توسط مدیرانی که بیش از حد دستمزد دریافت می‌کنند و مواردی از این قبیل خورده می‌شوند.

این چیزی است که در ایالت اتفاق افتاد.

سارا هیرشلند، مدیر عامل کمیته المپیک و پارالمپیک ایالات متحده، در سال 2022 – سال برگزاری جدیدترین بازی های المپیک زمستانی – بیش از 1.1 میلیون دلار درآمد کسب کرد. در همین حال، کمیته المپیک ایالات متحده درآمد خالص 61.6 میلیون دلاری داشت که بر اساس افشای مالی این سازمان در سال 2022، دومین بالاترین رکورد در تاریخ است. این بازی تنها پس از بازی های توکیو 2021 (با یک سال تاخیر به دلیل بیماری همه گیر) که درآمد خالص 104.6 میلیون دلاری به همراه داشت، رتبه دوم را دارد. برای مقایسه، در سال 2016، سال بازی‌های ریودوژانیرو، 78.5 میلیون دلار (معادل 88.9 میلیون دلار، با توجه به تورم).

این رویدادها همچنین پول زیادی را برای صدا و سیما به همراه دارد. در ایالات متحده، NBC حقوق پخش انحصاری بازی ها را در اختیار دارد. این شرکت رسانه ای فاش کرد که حداقل 1.2 میلیارد دلار فروش تبلیغاتی قبل از بازی ها داشته است. این پخش کننده که حقوق پخش انحصاری بازی های المپیک را تا سال 2032 در اختیار دارد، انتظار دارد درآمد بی سابقه ای داشته باشد.

این میزان به طور قابل توجهی بالاتر از آن چیزی است که سایر پخش‌کننده‌ها برای رویدادهای پرمخاطب دیگری که حق پخش انحصاری آن را دارند، دریافت می‌کنند. به عنوان مثال، CBS رکورد 635 میلیون دلار برای اولین رویداد فوتبال آمریکایی – Super Bowl – به ارمغان آورد.

کمیته المپیک و پارالمپیک ایالات متحده به درخواست الجزیره برای اظهار نظر پاسخ نداد.

بزرگ‌ترین نام‌ها در تعداد انگشت شماری از ورزش‌ها با تبلیغات و قراردادهای اسپانسر پرسود ختم می‌شوند، از جمله ورزشکارانی مانند شناگر مایکل فلپس، که در طول دوران حرفه‌ای خود ۲۸ مدال طلا کسب کرد، و سیمون بایلز، ژیمناستیک، که پس از کسب طلا به شهرت جهانی رسید. 2016.

اما برای بیشتر ورزشکاران تلاشگر، عظمت به شانس حاشیه ای موفقیت مالی نیست، بلکه نمایش بخشی کلیدی از شخصیت آنهاست.

Uhl-Levitt گفت: «دویدن طولانی در تعطیلات آخر هفته دو و نیم تا سه ساعت است، و شما هر روز در طول هفته یک یا دو ساعت و نیم می دوید یا تمرین متقابل انجام می دهید. “این قطعاً زندگی شما را می گیرد.”