آستین، تگزاس – “احساس واقعی نداشت.” اینگونه بود که علیشبا جواد، دانشجوی دانشگاه دانشگاه تگزاس در آستین، لحظه ای را توصیف می کند که او تقریباً 30 سرباز ایالتی را دید که در محوطه چمن دانشگاه قدم می زدند.

جاوید و صدها نفر از همکلاسی‌هایش به عنوان بخشی از پیاده‌روی علیه جنگ اسرائیل در غزه، روی چمن‌ها، در سایه برج آهکی 94 متری دانشگاه جمع شده بودند.

آنها امیدوار بودند که مدرسه آنها واگذار خواهد کرد از تولیدکنندگانی که به اسرائیل سلاح می‌رسانند. در عوض، مجریان قانون به طور فزاینده ای ظاهر شدند.

بر اساس شمارش جاوید، نیروهای دولتی به دست کم 50 افسر دیگر که همگی لباس ضد شورش پوشیده بودند، پیوستند. اعتراض شده بود صلح آمیز، اما اعصاب بالا بود. سربازان به پیشروی خود ادامه دادند.

جواد، 22 ساله، گفت: «این اولین لحظه ای بود که من واقعاً ترسیدم.

در نهایت در 24 آوریل، در حالی که مأموران تلاش کردند تظاهرکنندگان را متفرق کنند، ده ها دانشجو دستگیر شدند. فیلم درگیری بین پلیس و تظاهرکنندگان به سرعت در فضای مجازی پخش شد و بازتاب یافت تصاویر از دیگر اعتراضات پردیس در سراسر ایالات متحده

با این حال، تگزاسی‌ها با چالشی منحصربه‌فرد روبرو هستند، زیرا با یک دولت راست افراطی مبارزه می‌کنند که به دنبال محدود کردن اعتراضات علیه اسرائیل است.

در سال 2017، فرماندار گرگ ابوت قانونی را امضا کرد که نهادهای دولتی را از همکاری با مشاغلی که اسرائیل را تحریم می کنند منع می کند و دولت از آن زمان اقداماتی را برای تشدید بیشتر این قانون انجام داده است.

ابوت همچنین اعتراضات کنونی را «مملو از نفرت» و «یهود ستیزانه» معرفی کرده است که باعث تشدید تصورات غلط درباره تظاهرکنندگان و اهداف آنها شده است.

علاوه بر این، یک قانون ایالتی در اوایل سال جاری اجرایی شد که دانشگاه‌های دولتی را مجبور به تعطیلی دفاتر تنوع، عدالت و شمول (DEI) خود کرد.

چندین دانشجو و کارمند به الجزیره گفتند که در نتیجه قانون که کارکنان طرفداران DEI را مجبور به ترک این دانشگاه کرد، دانشگاه ها برای رنگین پوستان کمتر امن شده است.

“استفاده از خشونت برای براندازی اقلیت ها”

خشونت در پردیس های دانشگاه تگزاس ادامه یافته است زیرا دانشجویان به اعتراضات خود ادامه می دهند.

در روز پایانی کلاس، 29 آوریل، پلیس استفاده کرد دستگاه های اسپری فلفل و فلاش بنگ برای پاکسازی جمعیت در پردیس آستین، در حالی که ده‌ها نفر دیگر توسط سربازان محاصره شده بودند و با فریاد آنها را به دور می‌کشیدند.

هیبا فاروقی، یک دانش آموز 21 ساله، پس از اینکه در جریان یک مسابقه هل دادن و هل دادن بین دانش آموزان و پلیس به زمین زده شد، گفت: “فقط از زانویش خونریزی می کرد”.

با این حال او خود را خوش شانس می داند که صدمات بدتری را متحمل نشده است. او گفت که تصور اینکه دانشگاه خودش نیروهای دولتی را فراخوانده است – و سپس مجبور به اعزام پرسنل پزشکی برای کمک به دانشجویان آسیب دیده، سورئال بود.

او گفت: “یک عنصر نژادپرستانه وجود دارد که مردم نمی خواهند در مورد آن صحبت کنند.” یک عنصر بیگانه هراسی وجود دارد که مردم نمی خواهند آن را بپذیرند. معترضان قهوه‌ای رنگ بیشتری وجود دارند که شاید پلیس را به انجام کارها به روشی خاص ترغیب کند.»

با ادامه درخواست ها برای واگذاری سرمایه، دانشجویان، وکلا و مدافعان به الجزیره گفتند که مجبور شده اند از بدبینی و خصومت آشکار دولت تگزاس عبور کنند.

فاروقی گفت: «تگزاس به استفاده از خشونت برای براندازی اقلیت ها معروف است. دلیل اینکه این بار مردم را می لرزاند این است که کار نمی کند.

بررسی موقوفات دانشگاه

بسیاری از اعتراضات به موقوفه دانشگاه تگزاس، بانکی از بودجه که برای حمایت از 9 پردیس آن در درازمدت طراحی شده است، پایان یافته است.

سیستم دانشگاه تگزاس دارای بزرگترین موقوفه آموزش عمومی در کشور است که ارزش آن بیش از آن است 40 میلیارد دلار.

بخشی از این پول از سرمایه گذاری در تسلیحات و پیمانکاران دفاعی و همچنین شرکت های هوافضا، انرژی و فناوری دفاعی با روابط عمیق با اسرائیل تامین می شود.

به عنوان مثال، اکسون موبیل یکی از بزرگترین ذینفعان سرمایه گذاری این سیستم است و این شرکت سوخت جت های جنگنده خود را به اسرائیل عرضه کرده است.

این روابط به اعتراضات در سراسر محوطه دانشگاه های دولتی ایالت، از جمله تظاهرات اول ماه مه در دانشگاه تگزاس در دالاس دامن زده است.

فاطمه – که از ترس امنیت خود فقط نام کوچک خود را با الجزیره به اشتراک گذاشت – در میان تظاهرکنندگان بود. او عرق پیشانی خود را پاک کرد، زمانی که یک کودک خردسال جمعیت حدود 100 نفری را در یک سری شعارها رهبری کرد: “آزاد، آزاد، فلسطین آزاد!”

فاطمه توضیح داد که تظاهرات واگذاری عمدتاً مسالمت آمیز بوده است و صدای خود را بالاتر از سر و صدا شنید.

او با اشاره به آمار تلفات در غزه، جایی که عملیات نظامی اسرائیل وارد هشتمین ماه خود می شود، گفت: «بیش از 30000 نفر به قتل رسیده اند.

و دانشگاه ما در حال سرمایه‌گذاری در شرکت‌های تولید سلاح است که این سلاح‌ها را در اختیار اسرائیل قرار می‌دهند. ما تا زمانی که خواسته هایمان برآورده نشود، اینجا می مانیم.»

بیست و یک دانشجو و کارمند آن روز در دالاس دستگیر شدند. اعضای گروه «دانشجویان برای عدالت در فلسطین» که فاطمه یکی از اعضای آن است، شب را بیرون از زندان شهرستان گذراندند و منتظر آزادی دوستانشان بودند.

یکی از معترضان با عصبانیت در بیرون از زندان خاطرنشان کرد که آنها به دلیل تجاوز به محوطه دانشگاه خود دستگیر شده اند، جرمی به ظاهر مزخرف.

در پس‌زمینه، یک طوفان رعد و برق داشت سر خود را بالا می‌برد، بنابراین معترضان زیر سایه بان به هم نزدیک‌تر شدند.

مقامات تگزاس و مدیران دانشگاه دارند تعدیل شده پلیس تا حدی با استناد به حضور افراد خارجی بدون وابستگی فعلی به دانشگاه های درگیر سرکوب می کند.

اما آنیسا جقامان، فعال 30 ساله، در میان کسانی است که از اعتراضات دانشگاه بازدید می کند، تا بتواند تدارکات و حمایت را قرض دهد.

جقامان توضیح داد: هرکسی نقشی را ایفا می کند: نقش او گاهی ارتباط دهنده است، اما بیشتر اوقات نقش شفادهنده است.

او برای تظاهرکنندگان دانشجویی در دانشگاه تگزاس در دالاس آب آورده است و امیدوار است که فضایی را برای مردم فراهم کند تا “بیایند و در مورد چگونگی بهبودی ما صحبت کنند”.

او بارها و بارها هنگام صحبت با الجزیره گفت: «این یک حرکت شفابخش است. “ما باید همدیگر را حمل کنیم.”

جاقامان در تگزاس به سر می‌برد: او در حومه دالاس بزرگ شد و مدافع قوی ایالت خود است.

او گفت: “من یک تگزاسی مغرور هستم.” من در واقع فکر می کنم که تگزاسی ها برخی از خوب ترین مردم این کشور هستند.

اما زمانی که او در کالج بود، از سال 2012 تا 2016، جقامان شروع به استفاده از صدای خود برای آگاهی بخشی به وضعیت اسفناک فلسطینیان کرد.

گروه های حقوق بشر مدت هاست که هشدار داده اند که اسرائیل الف سیستم آپارتاید علیه این گروه قومی، اعضای آن را در معرض تبعیض و آوارگی قرار می دهند.

در کالج، دوستان جقامان اغلب به اشتیاق او می خندیدند. او اغلب لبخند می‌زند و خوش‌بینی می‌کند، اما صدایش وقتی درباره فلسطین و همچنین مسائل دیگری مانند بلای پلاستیک‌های یکبار مصرف صحبت می‌کند، جدی‌تر می‌شود.

او با صدایی آرام و در عین حال مطمئن صحبت کرد: «فقط فکر می‌کردند که من یک درخت‌باز هستم، اما برای حقوق بشر».

اما جنگ کنونی نگرانی های او را تشدید کرده است. سازمان ملل اعلام کرده است قحطی در بخش هایی از غزه “قریب الوقوع” است و کارشناسان حقوق به یک “خطر نسل کشی” در منطقه محاصره فلسطین.

جقامان از زمان شروع جنگ در 7 اکتبر، روسری کفی خود را به تن کرده است، علیرغم اینکه احساس می‌کرد این شال می‌تواند باعث خشونت علیه او شود.

او گفت: «من آن را می پوشم چون احساس می کنم از قلب من محافظت می کند، صادقانه بگویم. احساس می کنم با نپوشیدن آن به مردم فلسطین بی عدالتی می کنم.

اما او تلاش کرده است تا مقامات دولتی را با نگرانی‌هایش در مورد جنگ و سرمایه‌گذاری از صنایع مرتبط با ارتش اسرائیل درگیر کند. او ماه‌ها تلاش کرد تا شورای شهر محلی‌اش را متقاعد کند که «این یک مسئله انسانی است، مسئله همه است» اما نتیجه چندانی نداشت.

او گفت: “همه آنچه که ما در حال حاضر می بینیم مربوط به پایان دادن به بحث است.” «اگر شما چیزی در مورد فلسطین بگویید، به شما برچسب یهودستیز داده می شود. این یک مکالمه است.»

جوانان معترض به آینده نگاه می کنند

دانش‌آموزانی مانند جاوید، که در ترم پایانی خود در رشته روزنامه‌نگاری تحصیل می‌کند، به الجزیره گفتند که هنوز در تلاشند تا دریابند که شفا چگونه به نظر می‌رسد – و آینده‌شان چه خواهد بود. از بسیاری جهات، او و دوستانش احساس گیر افتادن می کنند.

آن‌ها تشخیص می‌دهند که باید از جست‌وجو در رسانه‌های اجتماعی برای کسب اطلاعات در مورد جنگ استراحت کنند، و با این حال این تنها چیزی است که می‌توانند به آن فکر کنند.

مراسم معمول قبولی در کالج – امتحانات پایان ترم، فارغ التحصیلی و شکار شغل – دیگر چندان مهم به نظر نمی رسد.

“حالا چطور باید به سر کار برگردیم؟” جواد بعد از اعتراضات پرسید.

در حالی که او وقت خود را در دانشگاه بسیار ارزشمند دانسته است، او همچنین به شدت از اقدامات آن برای خنثی کردن اعتراضات انتقاد می کند. او افزود که بخشی از تقصیر متوجه دولت است.

او گفت: “مسئله اصلی در تگزاس این است که دولت ایالتی اهمیتی نمی دهد.”

جاوید که در منطقه دالاس به دنیا آمده و بزرگ شده است، قصد دارد پس از فارغ التحصیلی در این ماه، حداقل مدتی در تگزاس بماند. اگرچه او احساسات متفاوتی در مورد ماندن طولانی مدت دارد.

او مایل است در زمینه عدالت اجتماعی، به ویژه در آموزش عالی کار کند، اما نگران است که چنین شغلی در ایالت خود ضعیف باشد.

با این حال، او احساس مسئولیت می کند که او را به دولت گره می زند. او گفت که فضای سیاسی در تگزاس ممکن است چالش برانگیز باشد، اما او وظیفه دارد – در قبال دیگر معترضان خود و فلسطین – به ایفای نقش ادامه دهد.

جواد گفت: “من نمی خواهم از کشتی بپرم و فقط بگویم “تگزاس دیوانه است”. من می‌خواهم بخشی از افرادی باشم که سعی می‌کنند آن را بهتر کنند. چون اگر ما نیستیم، چه کسی؟»