تعداد جوانانی که تجربه می کنند اختلالات خوردن افزایش یافت یک گزارش پان کانادایی جدید نشان می دهد که در طول اوج همه گیری، زیرا هزینه های اجتماعی و اقتصادی نیز سر به فلک کشیده است.

داده‌های تجزیه‌وتحلیل شده توسط Deloitte Access Economics و به رهبری موسسه تحقیقاتی CHEO، به همراه بیش از 40 شریک بهداشتی و دانشگاهی در سراسر کانادا، افزایش 60 درصدی بستری‌های بستری در بیمارستان را از سال 2020 تا 2022 نشان می‌دهد، در مقایسه با یک سال قبل از همه‌گیری. . در همان دوره، 126 درصد افزایش در ارائه خدمات اورژانس وجود داشت.

بیمارستان کودکان اتاوا در شرق انتاریو این افزایش را از نزدیک دید.

دکتر نیکول عبید، دانشمند و سرپرست گروه Eating، گفت: «اگر ما داده‌های بهتری برای درک این موضوع داشتیم که واقعاً چگونه این روندها با همه‌گیری حرکت کردند، شاید می‌توانستیم آن عوامل را کمی بهتر درک کنیم و سعی می‌کردیم از آن‌ها پیشی بگیریم.» آزمایشگاه تحقیقات اختلالات در موسسه تحقیقاتی CHEO.

CHEO بود در میان بیمارستان ها محققان آن در مطالعه ای شرکت کردند که توانستند برای اولین بار هزینه اختلالات خوردن را تعیین کنند. محققان دریافتند که هزینه های افزایشی تأثیر بر کودکان و جوانان مبتلا به اختلالات خوردن به 39.5 میلیون دلار در طول دوره همه گیری رسیده است که نشان دهنده افزایش 21 درصدی است. این مطالعه نشان می‌دهد که این رقم احتمالاً حتی بیشتر است زیرا خدمات پزشک عمومی، برنامه‌های درمان روزانه و سایر خدمات از جمله هزینه‌های مسکن انتقالی/حمایتی کنار گذاشته شده‌اند.

“گروه مطالعه ما واقعاً علاقه مند بود که ببیند آیا می توانیم این افزایش را کمیت کنیم و هزینه های مربوط به آن را مشخص کنیم تا بتوانیم ببینیم که آیا می توانیم خدمات را برای کمک به جوانان خود در طول همه گیری سریعتر تغییر دهیم یا خیر. دکتر عبید گفت: داده‌های بیشتری در زمان واقعی برای راهنمایی خدمات در آن زمان همه‌گیری وجود داشت

چه چیزی باعث افزایش سنبله شد؟

در نوامبر یا دسامبر 2020، بیمارستان کودکان بیمار تورنتو، که کارکنان آن نیز در این مطالعه شرکت کردند، شاهد افزایش تعداد جوانان مبتلا به اختلالات خوردن بود که به اورژانس مراجعه کردند و در بیمارستان بستری شدند.

دکتر دبرا کاتزمن، رئیس بخش پزشکی نوجوانان در بخش اطفال در بیمارستان کودکان بیمار، گفت: “آنها واقعاً بیمارتر از همیشه بودند.” آنها به شدت دچار سوءتغذیه بودند، عوارض پزشکی متعددی داشتند و بیماری‌های روانی متعددی داشتند.»

کاتزمن می‌گوید او معتقد است که عوامل متعددی در پس این افزایش وجود دارد، مانند انزوا، زمان بیشتر در رسانه‌های اجتماعی، و زمان کمتر با دوستان و بزرگسالان مورد اعتماد، از جمله مربیان و معلمان.

او گفت: «آنها در رسانه های اجتماعی هم از نظر زمان استراحت و هم از نظر زمان مدرسه افزایش زمان داشتند. آن‌ها خود را زیاد آنلاین می‌دیدند و در معرض پیام‌های فوبیک چربی، صحبت‌های رژیمی قرار می‌گرفتند که معمولاً این‌قدر زیاد در معرض آن قرار نمی‌گرفتند.»

در حالی که محققان دقیقاً نمی‌دانند چه چیزی باعث این افزایش شدید شده است، این مطالعه نشان می‌دهد که همه‌گیری COVID-19 باعث افزایش سطح اضطراب و استرس و همچنین احساس از دست دادن کنترل می‌شود و افزایش زمان صرف آنلاین باعث تشدید عزت نفس و اختلال در تصویر بدن می‌شود. . این مطالعه همچنین می‌گوید این بیماری همه‌گیر عوامل محیطی را با کاهش دسترسی به خدمات و حمایت‌های اختلال خوردن، مختل کردن روال‌ها و فعالیت‌ها در جوامع و افزایش قرار گرفتن در معرض پیام‌های غیرمفید رسانه‌های اجتماعی، بدتر کرده است.

اختلال خوردن چیست؟

در کانادا، پزشکان، پرستاران و روانشناسان همگی می توانند ED را تشخیص دهند، معمولاً با تکیه بر راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی منتشر شده توسط انجمن روانپزشکی آمریکا. اختلالات خوردن، اختلالات روانپزشکی هستند که با اختلالات شدید و مداوم در رفتارهای خوردن مشخص می شوند که ممکن است با تصویر بدنی تحریف شده، اشتغال قبلی به وزن و/یا شکل بدن و رفتارهای مکرر برای کنترل وزن و/یا شکل همراه باشد.

مرکز ملی اختلالات خوردن (NEDIC) تخمین می زند که «در هر زمان معین»، بین 840000 تا 1750000 نفر در کانادا علائم اختلالات خوردن را دارند. اما بسیاری از کارشناسان می گویند داده های جهانی نشان می دهد که این تعداد احتمالاً بیشتر است، حدود 7.8 درصد از مردم که می تواند به این معنی باشد که بین 1 تا 2.7 میلیون کانادایی تحت تأثیر اختلالات خوردن قرار دارند.

آریل ماهاراج، هماهنگ‌کننده آموزش و اطلاع رسانی در شبکه بهداشت و درمان دانشگاه، گفت: «این عدد بسیار بزرگ‌تری است و دلیلی است که ما به یک استراتژی نظارت ملی نیاز داریم تا مطمئن شویم که می‌توانیم مستقیماً میزان کانادایی‌هایی که تحت تأثیر این موضوع قرار گرفته‌اند را اندازه‌گیری کنیم.» مرکز اطلاعات.

بعدش چی؟

از آنجایی که این مطالعه تنها دوره دو ساله بین سال‌های 2020 و 2022 را پوشش می‌دهد، کارشناسان می‌گویند برای تعیین مقیاس کامل این موضوع و همچنین شیوع اختلالات خوردن در بین جوانان به تحقیقات بیشتری نیاز است. ماهاراج معتقد است که بستری شدن در بیمارستان تنها “نوک کوه یخ” است و بسیاری از موارد دیگر احتمالا گزارش نشده یا کمتر گزارش می شوند.

مثلا، مرکز ملی اطلاعات اختلالات خوردنخط کمک تلفنی رایگان و سرویس چت زنده ناشناس امروز به همان اندازه شلوغ است که در اوج همه گیری COVID-19 بود.

ماهاراج گفت: “من فکر می کنم احتمالاً بدتر از چیزی است که ما اینجا می بینیم.” من فکر می‌کنم ما همیشه این پیام را شنیده‌ایم که سلامت روان و بیماری‌های روانی یک جریان تحت فشار همه‌گیری هستند و فکر می‌کنم این گزارش واقعاً این را نشان می‌دهد.»

تخمین زده می شود که تنها 19 تا 36 درصد از افرادی که مبتلا به اختلال خوردن هستند تحت درمان قرار می گیرند.

محققان امیدوارند که این مطالعه به درمان بهتر، موثرتر و هدفمندتر برای بیماران کمک کند. آنها همچنین امیدوارند که گفتگوی ملی در مورد نیاز به برنامه نظارت ملی و تحقیقات مستمر برای ردیابی شیوع و تأثیر مالی اختلالات خوردن آغاز شود.

در زیر فهرستی از منابع و خطوط تلفنی اختصاص داده شده برای حمایت از افراد آمده است:

مرکز ملی اطلاعات اختلالات خوردن منابع و ارجاعاتی را برای حمایت از افرادی که به طور مستقیم یا غیرمستقیم تحت تأثیر اختلال خوردن قرار گرفته اند ارائه می دهد:

رایگان: 1-866-633-4220

تلفن راهنمایی کودکان: 1-800-668-6868 یا پیامک 686868

مشاوره تلفنی و مشاوره آنلاین حرفه ای رایگان، ناشناس و محرمانه، 24/7 برای کودکان و نوجوانان 20 سال و کمتر در دسترس است.

اگر شما یا شخصی که می شناسید در بحران فوری قرار دارید یا نگرانی های مربوط به خودکشی دارید، با خط کمک بحران خودکشی تماس بگیرید یا پیامک کنید: 9-8-8