کرت کوبین 30 سال پس از مرگ همچنان فرهنگ را شکل می دهد

سی سال پس از مرگ او در 5 آوریل 1994، تأثیر کورت کوبین و گروهش، نیروانا، و ارزش‌های آنها هنوز در فرهنگ و موسیقی امروز طنین انداز است.

نیروانا در آغاز دهه 1990 در همه جا حضور داشت، دقیقاً مانند تیلور سوئیفت که امروزه در همه جا حضور دارد. اما برخلاف سوئیفت که جنبه تجاری شهرت خود را پذیرفته و بر آن مسلط شده است، کوبین بسیار ضد سوپراستار زمان خود بود.

در حالی که نیروانا مطمئناً در صدر این صنعت قرار داشت و جشنواره‌های پرفروش را سرلوحه خود قرار می‌داد، کوبین به وضوح از حضور در تجارت موسیقی شرکتی احساس ناراحتی می‌کرد. او این ناراحتی را به طرق مختلف بیان کرد، از کالایی که روی آن عبارت “فاحشه های شرکتی راک” نقش بسته بود تا دعواهایش با MTV و روزنامه نگاران. در اینجا خبری از نرمی و لطافت رسانه ای به سبک سوئیفت نیست.

از سال 2010، مسئول حقوق نام و تصویر کوبین، دختر او فرانسیس بین کوبین است. در همین حال، Nirvana LLC توسط تیمی شامل اعضای اصلی گروه دیو گرول و کریست نووسلیک مدیریت می شود.

این حقوق به نحوی ماهرانه مدیریت و کنترل می‌شوند که از آینده نگری بهره می‌برد، و نشان می‌دهد که درک درستی از آنچه نیروانا برای آن ایستاده بود، زمانی که گروه فعال بود، یا کوبین هنوز زنده بود، امکان‌پذیر نبود.

من بارها گفته ام که نیروانا آخرین گروهی بود که با شرایط خود به اوج رسید. ضرری نداشت که آنها مظهر داستان های نابخردانه ای بودند که مطبوعات بسیار دوست دارند. کوبین دوران کودکی ناخوشایندی را سپری کرد و هنر او آرامش بخش بود، در حالی که او در شیفت های کاری به عنوان سرایدار کار می کرد و به دوست دخترش برای تامین هزینه های گروهش تکیه می کرد.

رابطه کوبین با کورتنی لاو، نوازنده همکارش، همچنین توجه روزنامه نگاران مشهور را به خود جلب کرد، و همچنین مبارزه او با سلامت روانی و اعتیادش. با نگاهی به برخی از عناوین ظاهراً حمایتی آن زمان، روشن می شود که چگونه مطبوعات اسطوره ها را تداوم می بخشند و فشار زیادی را بر روی کوبین از قبل آسیب پذیر وارد می کنند. من نمی دانم که آیا تیترهای امروزی بسیار پیشرو هستند یا غیرقابل فکر.

امروزه اصلاً غیرمعمول نیست که هنرمندان برای حفظ سلامت روان خود، برنامه ها و تورهای خود را لغو یا به تعویق بیاندازند. طرفداران دیگر تمایلی به تلقی این اعتراف به عنوان ضعف ندارند – از بسیاری جهات این امر باعث تقویت وفاداری آنها به این عمل می شود.

این را می توان در واکنش به هنرمندانی مانند لوئیس کاپالدی و سام فندر مشاهده کرد که هر دو اجرای برنامه های زنده را برای محافظت از سلامت روانی خود به تعویق انداخته اند. از این نظر، مرگ کوبین در اثر خودکشی راه را برای مطبوعات و طرفداران هموار کرد تا در مورد سلامت روانی نوازندگان به شکل جدی‌تری بحث کنند.

توجه به این نکته مهم است که دو سال آخر کوبین با اعتیاد و افسردگی مبارزه کرد. کار کردن با او به وضوح بسیار سرگرم کننده و در عین حال بسیار دشوار بود. در طول پنج تا شش سالی که نیروانا درخشید، آنها بسیار خوش درخشیدند. و باید گفت، آنها تکان دادند. موسیقی آنها ساده بود، بدون زواید، راک اند رول.

این که گروه با Guns N’ Roses در سال 1992 توری برگزار نکردند، ممکن است برای پاک اندیشان یک موهبت باشد. موسیقی نیروانا یک پادزهر معتبر برای متال مو بود که در چند سال قبل بر موسیقی راک تسلط داشت. کوبین در حالی که قرار بود در آن تور حضور داشته باشند به دلیل بیماری مرخصی گرفت. در واقع، کورتنی لاو در مستند Cobain: Montage of Heck در سال 2015 بیان می‌کند که او فقط می‌خواست «در خانه بماند و شلیک کند». کرک همت، گیتاریست متالیکا، ادعا می‌کند که کوبین “فقط آنچه را که Guns N’ Roses برای آن ایستاده بود دوست نداشت”.

تأثیر این گروه بر مد نیز هنوز قابل احساس است. به‌ویژه در تکثیر بلوک‌هایی که در گروه‌های راک سنگین مانند Idles لباس می‌پوشند، همانطور که کوبین اغلب روی صحنه می‌کرد.

تی شرت گروه نمادین “Flower Sniffin’, Kitty Pettin’, Baby Kissin’, Corporate Rock Whores” اکنون بیش از 2000 پوند به فروش می رسد. اما در سال‌های اخیر، Nirvana LLC حقوق چاپ کالاهای جدید را به چندین برند مقرون‌به‌صرفه، مطابق با ارزش‌های ضد نخبه‌گرای کوبین، اعطا کرده است. در سال 2019، زمانی که این برند یک تی شرت با پیچ و تاب روی شکلک نمادین نیروانا با چشم ایکس منتشر کرد، علیه مارک جیکوبز طراح مد بالا شکایت کردند.

برند نیروانا امروزه ارزش های خود را روشن کرده است. سخت است باور نکنیم که کوبین در مورد سیاست های هویتی امروزی چیزی برای گفتن داشته باشد (کوبین زمانی اعلام کرد که «از لحاظ روحی همجنس گرا است و … احتمالاً می تواند دوجنسه باشد» و خود را فمینیست خواند). مردی برای زمان ما، در زمان خود، به اصطلاح.

به عنوان یک متخصص در صنعت موسیقی (به ویژه در بخش مستقل)، برای من واضح است که کوبین در سال 2024 رویای یک بازاریاب باقی خواهد ماند. خوشبختانه، متولیان برند کوبین تا مدت ها پس از غم انگیزش به پیشرفت و محافظت از افکار و ایده های او ادامه می دهند. مرگ در 27 سالگی

گفتگو یک سازمان غیرانتفاعی مستقر در استرالیا است که مقالاتی را از جامعه دانشگاهی و پژوهشی تهیه می کند