مالک و مدیر یک کشتی باری که هفته گذشته قبل از ریزش دهانه به پل فرانسیس اسکات کی در بالتیمور هجوم آورد، روز دوشنبه دادخواستی را به دادگاه ارائه کرد و به دنبال محدود کردن مسئولیت قانونی خود در قبال این فاجعه مرگبار بود.

دادخواست “محدودیت مسئولیت” این شرکت ها یک رویه معمول اما مهم برای پرونده هایی است که تحت قوانین دریایی ایالات متحده طرح دعوی می کنند. یک دادگاه فدرال در مریلند در نهایت تصمیم می گیرد که چه کسی مسئول است – و چقدر بدهکار است – برای آنچه که می تواند به یکی از پرهزینه ترین فجایع در نوع خود تبدیل شود.

شرکت Grace Ocean Private مستقر در سنگاپور مالک کشتی دالی است، کشتی که قبل از برخورد با پل در اوایل سه شنبه گذشته برق خود را از دست داد. Synergy Marine Pte Ltd.، همچنین مستقر در سنگاپور، مدیر کشتی است.

پرونده مشترک آنها به دنبال محدود کردن مسئولیت شرکت ها در حدود 43.6 میلیون دلار است. تخمین زده می شود که این کشتی تا 90 میلیون دلار آمریکا ارزش دارد و بیش از 1.1 میلیون دلار درآمد حاصل از حمل و نقل بدهکار است. این برآورد همچنین دو هزینه عمده را کسر می کند: حداقل 28 میلیون دلار هزینه تعمیر و حداقل 19.5 میلیون دلار هزینه نجات.

این شرکت‌ها بر اساس مقررات مربوط به قانون دریایی 1851 قبل از جنگ داخلی ثبت نام کردند که به آن‌ها اجازه می‌دهد پس از تلفات، مسئولیت خود را به ارزش بقایای کشتی محدود کنند. جیمز مرکانته، وکیل مستقر در نیویورک با بیش از 30 سال تجربه در قانون دریایی، گفت: این مکانیسمی است که به عنوان دفاعی در بسیاری از مهم ترین بلایای دریایی به کار گرفته شده است.

مرکانته گفت: «این اولین گام در این فرآیند است. “اکنون همه ادعاها باید در این روند ثبت شوند.”

مارتین دیویس، مدیر مرکز حقوق دریایی دانشکده حقوق دانشگاه تولین، گفت: پرونده هایی مانند این معمولاً سال ها طول می کشد تا به طور کامل حل شوند.

او گفت: «اگرچه این یک پرونده هولناک با مجموعه‌ای از شرایط غیرعادی است، من فکر نمی‌کنم از نظر حقوقی آنقدر پیچیده باشد». “همه جنبه های قانون در اینجا بسیار روشن است، بنابراین من فکر می کنم چیزی که در اینجا زمان می برد، حقایق است. دقیقا چه مشکلی پیش آمد؟ چه می‌توانست کرد؟»

گزارشی از آژانس رتبه‌بندی اعتبار Morningstar DBRS پیش‌بینی می‌کند که فروریختن پل می‌تواند به گران‌ترین خسارت بیمه‌شده دریایی در تاریخ تبدیل شود و رکورد حدود 1.5 میلیارد دلاری را که متعلق به کشتی غرق شده کشتی کروز کوستا کنکوردیا در ایتالیا در سال 2012 بود، پشت سر بگذارد. Morningstar DBRS برآورد می‌کند که مجموع خسارت‌های بیمه‌شده برای فاجعه بالتیمور بین ۲ تا ۴ میلیارد دلار آمریکا باشد.

هشت نفر روی پل بزرگراه – دهانه ای به طول 1.6 مایل (2.6 کیلومتر) بر روی رودخانه پاتاپسکو – کار می کردند که سقوط کرد. دو نفر نجات یافتند. جسد دو تن دیگر نیز پیدا شد. چهار نفر مفقود هستند و گمان می‌رود مرده باشند.

لاشه هواپیما بندر بالتیمور، یک بندر بزرگ کشتیرانی را بسته است و به طور بالقوه صدها میلیون دلار از دست رفته درآمد نیروی کار را به اقتصاد منطقه در یک ماه آینده تحمیل می کند.

کارشناسان می گویند هزینه بازسازی پل فروریخته حداقل 400 میلیون دلار آمریکا یا دو برابر آن خواهد بود، هرچند که هزینه زیادی به طرح جدید بستگی دارد.

میزان پولی که معمولاً می‌توان به خانواده‌ها برای ادعای مرگ غیرقانونی در پرونده‌های حقوق دریایی تعلق گرفت، به عوامل متعددی بستگی دارد، از جمله اینکه اگر فرد نمی‌مرد، احتمالاً چه مقدار پول برای حمایت مالی از خانواده خود ارائه می‌کرد.

به طور کلی، خسارات ناشی از مرگ ممکن است شامل مواردی مانند هزینه های تشییع جنازه و «از دست دادن تربیت» باشد، که اساساً ارزش پولی است که به هر گونه راهنمایی اخلاقی، معنوی یا عملی که قربانی می توانست به فرزندان خود ارائه دهد، اختصاص می یابد.

استفانی دازیو، نویسنده آسوشیتدپرس در لس آنجلس در این گزارش مشارکت داشت.