دیابت نوع 2: کمبود خواب خطر را افزایش می دهد

یک مطالعه جدید نشان داده است که فقط چند ساعت خوابیدن در روز ممکن است آسیب بیشتری نسبت به ایجاد یک روز شلوغ در دفتر داشته باشد – ممکن است شما را در معرض خطر ابتلا به دیابت نوع 2 قرار دهد.

در مقایسه با افرادی که هفت تا هشت ساعت در روز می‌خوابیدند، افرادی که کمتر از شش ساعت در روز می‌خوابیدند، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا بودند. دیابت نوع 2 طبق مطالعه ای که روز سه شنبه در مجله JAMA Network Open منتشر شد، در مراحل بعدی زندگی.

دکتر دایانا نوگا، نویسنده اول این مطالعه و دکتر دیانا نوگا، می گوید: «تحقیقات قبلی نشان داده است که (استراحت ناکافی به صورت روزانه) خطر ابتلا به دیابت نوع 2 را افزایش می دهد، در حالی که عادات غذایی سالم مانند خوردن منظم میوه و سبزیجات می تواند این خطر را کاهش دهد. یک محقق خواب در بخش علوم زیستی دارویی در دانشگاه اوپسالا در سوئد گفت: در یک خبر.

نوگا افزود: “با این حال، مشخص نیست که آیا افرادی که خیلی کم می خوابند می توانند خطر ابتلا به دیابت نوع 2 را با تغذیه سالم کاهش دهند یا خیر.” نویسندگان معتقدند که آنها اولین محققینی هستند که سعی در پاسخ به این سوال دارند.

یافته‌های این مطالعه از گروه بزرگی از شرکت‌کنندگان – تقریباً 247900 نفر که در مطالعه بیوبانک انگلستانکه حداقل به مدت 10 سال پیامدهای سلامتی بیش از نیم میلیون نفر بین 40 تا 69 سال در بریتانیا را دنبال کرده است. در ابتدا، شرکت کنندگان به پرسشنامه هایی در مورد عادات غذایی خود و در مورد اینکه هر 24 ساعت چند ساعت می خوابند، از جمله چرت زدن، پاسخ دادند.

معیارهای یک رژیم غذایی سالم شامل خوردن دو یا چند قطعه میوه در روز، دو یا چند وعده ماهی در هفته، یا 4 قاشق غذاخوری یا بیشتر سبزیجات در روز بود.

این معیارها همچنین شامل خوردن بیش از دو وعده گوشت قرمز فرآوری نشده یا فرآوری شده در هفته بود – به عبارت دیگر، فردی که هم یک وعده گوشت قرمز فرآوری نشده و هم یک وعده گوشت قرمز فرآوری شده را در طی یک هفته می خورد، همچنان می تواند در نظر گرفته شود. رژیم غذایی سالم هر رفتار غذایی سالم یک امتیاز ارزش داشت و در نتیجه امتیازی از صفر (ناسالم‌ترین) تا پنج (سالم‌ترین) کسب می‌شد.

خواب هفت تا هشت ساعت در روز به عنوان مدت خواب طبیعی تعریف شد، در حالی که شش ساعت به عنوان کوتاه، متوسط ​​به عنوان پنج ساعت و “فوق العاده کوتاه” به عنوان سه تا چهار ساعت طبقه بندی شد.

تا پایان دوره پیگیری، که به طور متوسط ​​12.5 سال بود، 7905 شرکت کننده مبتلا به دیابت نوع 2 تشخیص داده شدند. نویسندگان دریافتند افرادی که کمتر از شش ساعت در روز می‌خوابیدند، تقریباً دو برابر بیشتر از افرادی که به میزان معمولی می‌خوابیدند، در معرض ابتلا به این بیماری بودند. از نظر خطر ابتلا به دیابت نوع 2، بین افرادی که خواب طبیعی داشتند و افرادی که 6 ساعت می خوابیدند، تفاوت معنی داری وجود نداشت. و حتی برای کسانی که سالم‌ترین غذاها را می‌خورند، رژیم غذایی آنها تأثیرات خواب ناکافی بر خطر دیابت را خنثی نمی‌کند.

دکتر لیانا ون، یکی از همکاران سلامتی CNN، پزشک اورژانس و استاد سیاست و مدیریت سلامت، “این مطالعه دیگری است که نشان می دهد در حالی که ژنتیک در ایجاد بیماری های مزمن مانند دیابت نقش دارد، عوامل سبک زندگی نیز بسیار مهم هستند.” در دانشکده بهداشت عمومی موسسه میلکن دانشگاه جورج واشنگتن، از طریق ایمیل گفت. ون در مطالعه شرکت نداشت.

ون افزود: با این حال، اغلب اوقات، مردم به عوامل سبک زندگی مانند مصرف رژیم غذایی و عادات ورزشی فکر می کنند. این مطالعه حمایتی را از «چقدر اهمیت خواب برای پیشگیری از بیماری‌های مزمن دارد» اضافه می‌کند.

خطر خواب و دیابت

دکتر نوید ستار، استاد طب متابولیک قلب در دانشکده سلامت قلب و عروق و متابولیک در دانشگاه گلاسکو در اسکاتلند، گفت: طراحی این مطالعه به این معنی است که یافته‌ها ارتباط بین خواب ضعیف و دیابت را تایید می‌کند، نه یک رابطه علت و معلولی. ، از طریق ایمیل.

بر اساس این مطالعه، این یافته ها همچنین بر اساس خاطرات شرکت کنندگان از عادات غذایی و خواب آنها است. ستار افزود: تأیید یک رابطه علّی «نیازمند کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی‌شده برای مداخله در عادات خواب برای افزایش زمان خواب و بررسی اینکه آیا این امر خطر ابتلا به دیابت را در افراد در معرض خطر کاهش می‌دهد، به عنوان مثال، افراد مبتلا به پیش دیابت».

ستار افزود: «اکنون شواهد فراوانی وجود دارد که خواب کوتاه بر تنظیم اشتها تأثیر می‌گذارد و منجر به مصرف بیش از حد کالری می‌شود، شاید طبیعت متراکم‌تری داشته باشد».

به گفته ون، خواب همچنین با عملکرد متابولیسم گلوکز مرتبط است که در ایجاد دیابت نوع 2 نقش دارد.

استراحت کافی می‌تواند دشوار باشد، اما تنظیم برنامه‌های شبانه شما می‌تواند به شما کمک کند – با ایجاد زمان خواب و بیداری ثابت، و یک محیط تاریک، خنک و آرام شروع کنید. یک مراسم آرام کردن – مانند خواندن کتاب به جای پیمایش در رسانه های اجتماعی یا گرفتن حمام یا دوش آب گرم – می تواند مغز شما را در فضای مناسب برای خواب قرار دهد.

همچنین از مصرف کافئین حداقل شش ساعت قبل از خواب یا نوشیدن الکل قبل از خواب اجتناب کنید. اگرچه ممکن است به شما کمک کند به خواب بروید، اما می تواند در مراحل عمیق تر خواب در طول شب اختلال ایجاد کند.