حدس زدن حتی ظاهر فیزیکی یک دایناسور – یا هر حیوان منقرض شده – بر اساس فسیل های آن، یک گزاره دشوار است و ابهامات زیادی در آن وجود دارد. ارزیابی هوش دایناسورها، با در نظر گرفتن عوامل بی شماری که در ایجاد این ویژگی نقش دارند، به طور تصاعدی دشوارتر است.
مطالعهای که سال گذشته توسط سوزانا هرکولانو-هوزل، عصبشناس دانشگاه واندربیلت منتشر شد و هوش تیرانوزاروس رکس را با تمرکز بر اندازه تخمینی مغز و تعداد نورونهای مغز، در مقایسه با نخستیها – بهویژه یک بابون – ارزیابی کرد، سر و صدایی در محافل علمی ایجاد کرد. .
اکنون، یک تیم علمی بینرشتهای مطالعهای را در رد منتشر کرده است که روششناسی هرکولانو-هوزل را زیر سوال میبرد و ارزیابی او از هوشمندی تی رکس و دیگر شکارچیان دایناسورهای بزرگ در دسته دایناسورها به نام تروپودها را به چالش میکشد.
آنها در عوض رویکردی جامعتر را برای ارزیابی مغزی تیرانوزاروس یا هر حیوان منقرض شده با در نظر گرفتن اندازه مغز و تعداد نورونها در کنار عوامل دیگری مانند آناتومی و بومشناسی حیوان، دادههای بستگان زنده و شواهد فسیلی درباره نحوه حرکت و حرکت آن پیشنهاد کردند. تغذیه که ارائه بینش در زندگی آن است.
یافتههای کلیدی ما این است که مغز بیشتر دایناسورها، از جمله تی رکس، از نظر اندازه با مغز خزندگان زنده مانند تمساح و تمساح قابل مقایسه است. کای کاسپار جانورشناس از دانشگاه هاینریش هاینه آلمان، که رفتار حیوانات زنده را مطالعه می کند و نویسنده اصلی این مطالعه بود که این هفته در مجله The Anatomical Record منتشر شد، گفت.
کاسپار افزود: «آنچه باید بر آن تأکید شود این است که خزندگان مطمئناً آنطور که معمولاً تصور می شود کم هوش نیستند». “رفتارهای آنها می تواند بسیار پیچیده باشد، و داده های تجربی ما به شباهت های شناختی زیادی بین آنها، پستانداران و پرندگان اشاره می کند. بنابراین، در حالی که هیچ دلیلی وجود ندارد که فرض کنیم T. rex عاداتی مانند نخستی ها داشته است، مطمئناً این یک رفتار پیچیده بود. حیوان.”
هرکولانو هوزل گفت که بر یافته های خود می ایستد و تحلیل جدید را ناقص خواند.
تنها چیزی که مورد بحث است این است که در زمان مطالعه من چه چیزی وجود داشت: در واقع اندازه مغز دایناسورها چقدر بود. حتی در آن زمان، ما در مورد تفاوت بین مغز تی رکس بابون یا میمون بودن صحبت می کنیم. هرکولانو هوزل گفت.
“نتیجه گیری آنها به یک نکته بسیار مهم بستگی دارد: اینکه آیا تروپودهایی مانند T. rex رابطه خود را (اندازه مغز به بدن) با شترمرغ ها و مرغ عموهای خونگرم موجود خود یا با بستگان دورتر خود یعنی کروکودیل ها به اشتراک می گذارند. اولی گفت، زیرا من تروپودها را با شترمرغ ها و مرغ ها مقایسه کردم.
کاسپار گفت که مقایسه با پرندگان مدرن نیز بخشی جدایی ناپذیر از مطالعه جدید است.
“یک سوال پیش پا افتاده نیست”
کاسپار گفت: در تلاش برای سنجش هوش از روی تعداد نورون های مغز مشکلاتی وجود دارد.
اولین مانع تخمین اندازه واقعی مغز حیوان منقرض شده مورد بحث است. این یک سوال پیش پا افتاده در دایناسورها نیست. در حالی که مغز تقریباً کل حفره جمجمه پرندگان و ما پستانداران را پر می کند، این مورد برای دایناسورها صادق نیست. کاسپار گفت: گونههای خزندهای که مغز آنها تنها 30 تا 50 درصد از حفره جمجمه را پر میکند.
کاسپار افزود: «مطالعه سال 2023 فرض بر این بود که دایناسورهایی مانند تی رکس 100 درصد پر شده است و مطمئناً اینطور نبود.
کاسپار گفت: مشخص نیست که نورون ها در مغز دایناسورها چقدر متراکم بودند.
کاسپار افزود: «با این حال، با نگاه کردن به حیوانات زنده، میبینیم که تعداد نورونها در وهله اول شاخص خوبی برای هوش نیست، اگرچه ممکن است در نگاه اول بصری به نظر برسد.»
دایناسورها، جدای از نسل پرندگانشان، 66 میلیون سال پیش پس از برخورد یک سیارک به زمین ناپدید شدند. در طی دو قرن مطالعه علمی، دایناسورها بیشتر مورد توجه قرار می گیرند، اگرچه ابهامات زیادی در مورد تیرانوسوروس و دیگران باقی مانده است.
توماس هولتز دیرینه شناس دانشگاه مریلند می گوید: با توجه به اندازه مغزی که برای آن یافتیم، احتمالاً تیرانوزاروس سطحی از هوش را اشغال کرده است که در دنیای مدرن نمی بینیم: باهوش تر از تمساح ها، اما کمتر از پرندگان زنده و پستانداران معمولی. ، یکی از نویسندگان مطالعه جدید.
هولتز میگوید: «هوش یکی از دشوارترین چیزهایی است که حتی در حیوانات مدرن اندازهگیری میشود، و بسیاری از مفروضات رایج ما وقتی واقعاً بررسی میکنیم که حیوانات واقعی در دنیای واقعی چه میکنند، عملی نمیشوند.»
“بنابراین وقتی سعی می کنیم هوش و شناخت حیوانات باستانی را تخمین بزنیم، با مشکلاتی روبرو خواهیم شد. خوب است اگر بتوانیم فقط یک عدد را تخمین بزنیم و کل پیچیدگی زیست شناسی و سبک زندگی یک حیوان را کشف کنیم، اما طبیعت اینطور نیست.” این را دوست ندارم.”
(گزارش توسط ویل دانهام، ویرایش توسط روزالبا اوبراین)