توسط برندان پیرسون

(رویترز) – حکم روز پنجشنبه مبنی بر لغو محکومیت هاروی واینستین به تجاوز جنسی در نیویورک، به غول یکبار فیلم فرصتی برای محاکمه جدید می دهد و این سوال را مطرح می کند که دادستان ها از چه مدارکی می توانند در پرونده های جنایات جنسی آتی استفاده کنند.

در اینجا نگاهی می اندازیم به آنچه برای این پرونده رخ داد، که به تعریف جنبش #MeToo کمک کرد، و آنچه ممکن است بعدا اتفاق بیفتد.

چرا محکومیت واینستاین لغو شد؟

واینستین 72 ساله پس از شهادت هر دو در دادگاه به اتهام تجاوز به یک زن و تجاوز جنسی به زن دیگر مجرم شناخته شد.

اما اکثریت 4-3 از دادگاه استیناف نیویورک، عالی ترین دادگاه ایالتی، دریافتند که قاضی دادگاه نباید به سه زن دیگر اجازه می داد شهادت دهند که واینستین به آنها نیز تجاوز کرده است، زیرا ادعاهای آنها بخشی از اتهامات جنایی نبوده است. در برابر او.

چنین شهادتی در مورد “اعمال بد قبلی” معمولاً توسط قانون به اصطلاح مولینوکس نیویورک که به دلیل یک پرونده مهم دادگاه در سال 1901 نامگذاری شده است، ممنوع است. اکثریت دادگاه دریافتند که شهادت این سه زن مغایر با قانون بوده و محاکمه را ناعادلانه کرده است.

چرا در وهله اول به زنان دیگر اجازه شهادت داده شد؟

قانون Molineux مطلق نیست. بر این باور است که دادستان ها نمی توانند از چنین شهادتی برای اثبات اینکه متهم “تمایل” به ارتکاب جرم دارد استفاده کنند، اما ممکن است از آن به عنوان دلیلی بر انگیزه یا قصد استفاده کنند.

در مورد واینستین، دادستان ها قاضی محاکمه را متقاعد کردند که تجاوزات جنسی قبلی تهیه کننده نشان می دهد که او می دانست که متهمانش با پیشرفت های او موافقت نمی کنند، اما او قصد داشت آنها را به هر حال مجبور به رابطه جنسی کند.

دادستان ها معتقد بودند که این شواهد به رد ادعای واینستین مبنی بر توافقی بودن این برخوردها کمک می کند.

با این حال، دادگاه استیناف دریافت که شهادت صرفاً مدرکی است مبنی بر اینکه او تمایل به ارتکاب تجاوز جنسی و تجاوز جنسی داشته است، نه بر اساس انگیزه یا قصدش.

حکم در مورد پرونده واینستاین در کالیفرنیا به چه معناست؟

واینستین پس از محکومیت جداگانه ای به تجاوز جنسی در سال 2022 در کالیفرنیا به 16 سال زندان محکوم شد که انتظار می رود از آن درخواست تجدید نظر کند و حکم نیویورک تأثیر مستقیمی بر آن پرونده ندارد.

در واقع، قانون کالیفرنیا به طور خاص شهادت در مورد اعمال بد قبلی در پرونده های جنایات جنسی را به عنوان مدرکی مبنی بر تمایل متهم به ارتکاب جرایم جنسی مجاز می کند. چنین شواهدی در محاکمه واینستین در کالیفرنیا مورد استفاده قرار گرفت و قانون ایالتی، اعتراض وکلای او را در دادگاه تجدیدنظر دشوارتر از نیویورک خواهد کرد.

این حکم برای پرونده های آینده در نیویورک به چه معناست؟

به گفته اکثریت دادگاه، بسیار کم است. قاضی جنی ریورا در نظر اکثریت نوشت که این تصمیم بر اساس قانون کاملاً تثبیت شده نیویورک است و گفت که این تصمیم مشابه تصمیم دادگاه تجدید نظر سال 1996 است، مردم علیه وارگاس، که محکومیت تجاوز به عنف را لغو می کند، زیرا به شاهدان اجازه داده شد در مورد آن شهادت دهند. تجاوزهای قبلی توسط متهم.

قضات مخالف در تصمیم روز پنجشنبه گفتند که این حکم، مانند مورد واینستین، تعقیب جنایات جنسی توسط افرادی را که قربانیان خود را می شناسند و ممکن است روابط مستمری با آنها داشته باشند، دشوارتر می کند.

قاضی آنتونی کاناتارو، که در میان مخالفان بود، آن را “یک گام تاسف بار به عقب پس از پیشرفت های اخیر در درک ما از نحوه ارتکاب جنایات جنسی” خواند.

یکی دیگر از قاضی مخالف، مادلین سینگاس، گفت که این تصمیم عملاً به استفاده از شاهدان اعمال بد قبلی در چنین مواردی پایان می دهد و اثبات قصد را دشوار می کند.