زمانی که تهاجم به اوکراین در فوریه 2022 آغاز شد، برخی از تحلیلگران پیش بینی کردند که ممکن است حداقل سه روز طول بکشد تا نیروهای روسیه بتوانند پایتخت کیف را تصرف کنند.

با توجه به اینکه جنگ اکنون وارد سومین سال خود می شود، به نظر می رسد ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه، در تلاش است تا این شکست اولیه را به نفع خود تبدیل کند – با صرف زمان و انتظار برای کاهش حمایت غرب از اوکراین، در حالی که مسکو فشار نظامی ثابت خود را در امتداد جبهه حفظ می کند. خط

جدول زمانی طولانی‌تر پوتین هنوز جنبه منفی خود را دارد، زیرا درگیری با تخلیه منابع اقتصادی و نظامی روسیه و دامن زدن به تنش‌های اجتماعی، تلفات سنگینی بر روسیه وارد می‌کند، حتی در شرایطی که مرگ آلکسی ناوالنی، رهبر اپوزیسیون روسی در زندان، یادآور سرکوب بی‌رحمانه کرملین است. مخالفت.

پوتین بارها تمایل خود را برای مذاکره برای پایان جنگ نشان داده است، اما هشدار داده است که روسیه به دستاوردهای خود ادامه خواهد داد. اوایل این ماه، او از مصاحبه ای با تاکر کارلسون مجری سابق فاکس نیوز برای ترغیب ایالات متحده برای سوق دادن «ماهواره» اوکراین به مذاکرات صلح استفاده کرد و اعلام کرد که «دیر یا زود، ما به توافق خواهیم رسید».

برخی از تحولات اخیر خوش بینی کرملین را تغذیه کرده است.

کمک به اوکراین همچنان در کنگره ایالات متحده گیر کرده است، در حالی که متحدان ناتو برای پر کردن شکاف پس از حمله ناقص اوکراین در تابستان گذشته تلاش کرده اند. تصمیم رئیس جمهور اوکراین ولودیمیر زلنسکی برای برکناری فرمانده ارتش محبوب خود، ژنرال والری زالوژنی، بسیاری را در این کشور ناامید کرد و متحدان غربی آن را نگران کرد.

و دونالد ترامپ که بارها مدعی شده است در صورت انتخاب شدن برای پایان دادن به جنگ سریعاً مذاکره خواهد کرد، اخیراً ناتو را ترسانده و گفته است که اگر اعضای ائتلاف نتوانند هزینه‌های دفاعی خود را افزایش دهند، می‌تواند به روسیه اجازه دهد تجاوزات خود را در اروپا گسترش دهد.

تاتیانا استانوایا از مرکز کارنگی روسیه اوراسیا گفت که بازگشت احتمالی ترامپ به کاخ سفید در خدمت اهداف پوتین خواهد بود.

استانوایا در تفسیری گفت: «او ترامپ را شخصیتی می‌بیند که احتمالاً ویران‌کننده است و معتقد است که پیامدهای ریاست‌جمهوری دوم ترامپ تضعیف غرب و محروم کردن اوکراین از حمایت‌های مورد نیازش خواهد بود».

در حالی که کرملین به دنبال نشانه‌های بیشتر از فروپاشی حمایت غرب از اوکراین است، نیروهای روسیه پس از یک نبرد شدید که در آن نیروهای اوکراینی کمبود شدید مهمات را گزارش کردند، دژ شرقی آودیوکا را در آخر هفته به تصرف خود درآوردند. این تصرف زمینه را برای فشار بالقوه روسیه به عمق بیشتر در قلمرو تحت کنترل اوکراین فراهم کرد.

جک واتلینگ و نیک رینولدز از رویال یونایتد می‌گویند: «در حالی که در حال حاضر هیچ تهاجم گسترده‌ای صورت نمی‌گیرد، واحدهای روسی موظف به انجام حملات تاکتیکی کوچک‌تری هستند که حداقل تلفات ثابتی را به اوکراین وارد می‌کند و به نیروهای روسی اجازه می‌دهد مواضع خود را تصرف کرده و حفظ کنند». موسسه خدمات. به این ترتیب، روس‌ها فشار مداوم بر روی تعدادی از نقاط را حفظ می‌کنند.»

در بحبوحه نبردهای شدید در شرق، روسیه نیز با حملات پیاپی به دنبال فلج کردن صنایع دفاعی اوکراین بوده است. این کشور از موشک‌های کروز و بالستیک دوربرد و همچنین پهپادهای شاهد ساخت ایران برای اشباع کردن و غلبه بر پدافند هوایی اوکراین که با کمبود فزاینده مهمات مواجه است، استفاده کرده است.

واتلینگ و رینولدز گفتند: «از نظر ظرفیت صنعت روسیه برای پشتیبانی از عملیات‌های در حال انجام، روسیه صنعت دفاعی خود را به‌طور قابل‌توجهی بسیج کرده است، شیفت‌ها را افزایش داده و خطوط تولید را در تأسیسات موجود گسترش داده و همچنین گیاهانی را که قبلاً گلوله‌دار شده‌اند را آنلاین کرده است». این امر منجر به افزایش قابل توجهی در بازده تولید شده است.»

آنها همچنین خاطرنشان می کنند که صنایع تسلیحاتی روسیه همچنان به قطعات تامین شده توسط غرب وابسته هستند و استدلال می کنند که اجرای سختگیرانه تحریم ها می تواند این امر را مختل کند.

با این حال، برخی از تحلیلگران مسکو اذعان دارند که ارتش روسیه با چالش های متعددی مواجه است.

ژنرال بازنشسته یوری بالویفسکی، رئیس سابق ستاد کل ارتش، اعتراف کرد که پدافند هوایی اوکراین عملاً هواپیماهای جنگی روسیه را از حریم هوایی اوکراین منع کرده است و اغلب عملیات آنها را حتی بر فراز قلمرو تحت کنترل روسیه خطرناک می کند. بالویفسکی در مقاله اخیر خود گفته است که توپخانه های غربی برتر از سیستم های روسی است.

مقامات و تحلیلگران غربی خاطرنشان می کنند که در حالی که خط مقدم 1500 کیلومتری (930 مایلی) تا حد زیادی ثابت مانده است و هیچ یک از طرفین به دستاوردهای قابل توجهی نرسیده است، نیروهای اوکراینی حملات موشکی و پهپادی جسورانه ای را در اعماق خط تماس انجام داده اند که هزینه ها را برای این خط تماس افزایش داده است. کرملین و به چالش کشیدن تلاش‌های پوتین برای تظاهر به اینکه زندگی در روسیه تا حد زیادی تحت تأثیر جنگ قرار نگرفته است.

اوکراین حملات جسورانه ای را به پایانه ها و پالایشگاه های نفتی در عمق روسیه و همچنین دارایی های دریایی و هوایی خود در منطقه دریای سیاه انجام داده است که ضربه ای دردناک به توانایی نظامی مسکو است.

این شامل غرق شدن دو کشتی تهاجمی آبی خاکی روسی و یک قایق موشکی همراه با حملات به پایگاه های هوایی در کریمه است که تاسیسات راداری را از کار انداخت و هواپیماهای جنگی را منهدم کرد. ماه گذشته، نیروهای اوکراینی یک هواپیمای اخطار و کنترل زودهنگام روسیه را بر فراز دریای آزوف سرنگون کردند و به یک پست فرماندهی پرنده – برخی از ارزشمندترین دارایی های اطلاعاتی مسکو – آسیب جدی وارد کردند.

مقامات غربی کارآمدی حملات اوکراین را ستودند و خاطرنشان کردند که کیف هوشمندانه از منابع محدود خود برای از بین بردن تعداد بیشتری از نیروهای روسی و نابودی حدود 20 درصد از ناوگان دریای سیاه استفاده کرده است و عملاً به تسلط دریایی مسکو در آنجا پایان می دهد.

وزارت دفاع بریتانیا در یک به‌روزرسانی اطلاعاتی اخیر اعلام کرد که موفقیت‌های اوکراین نیروی دریایی روسیه را مجبور به محدود کردن شدید عملیات در غرب دریای سیاه کرد و به کیف اجازه داد تا صادرات محصولات کشاورزی خود را علیرغم خروج مسکو از توافقی که با میانجیگری ترکیه و سازمان ملل متحد تضمین می‌کرد، گسترش دهد. محموله غلات اوکراینی

پوتین که مطمئناً در انتخابات ریاست جمهوری 15 تا 17 مارس، یک دوره شش ساله دیگر را به دست خواهد آورد، به دنبال تثبیت حمایت عمومی از طریق معرفی این درگیری به عنوان مبارزه با غرب توسعه طلب است که اوکراین را در تلاش برای تضعیف روسیه مسلح کرده است. .

حتی اگر او ادعا می کند که مردم به طور قاطع از آنچه کرملین “عملیات نظامی ویژه” خود در اوکراین می نامد حمایت می کند، شکاف های جدیدی در سیستم سیاسی به شدت کنترل شده این کشور پدید آمده است.

هزاران نفر از روس‌ها در بسیاری از شهرها برای امضای طومارهایی در حمایت از نامزدی بوریس نادژدین، سیاستمدار لیبرال که پایان دادن به جنگ را وعده اصلی مبارزات انتخاباتی خود می‌دانست، در هوای سرد صف کشیدند. در حالی که نادژدین در نهایت توسط مقامات انتخاباتی که امضاهای زیادی را به عنوان بی اعتبار پرتاب کردند از رای گیری منع شد، نمایش گسترده همدردی های مخالفان به وضوح کرملین را شرمنده کرد.

در نشانه دیگری از احساسات ضد جنگ، همسران برخی از سربازان استخدام شده در طی یک بسیج نسبی عجولانه و غیرمحبوب در پاییز 2022 خواستار اخراج خود از خدمت شدند.

اما پوتین همچنان به کنترل کامل خود ادامه داده است: پلیس صدها نفر را صرفاً به خاطر گل گذاشتن برای ادای احترام به ناوالنی دستگیر کرد که مرگ او ضربه ای ویرانگر به مخالفان از هم گسیخته وارد کرد.

ماه گذشته پس از محکومیت و محکومیت یک فعال محلی، معترضان به مشکلات کرملین در استان باشقیرستان با پلیس درگیر شدند. این اعتراض که ناشی از تنش بین مردم بومی باشقیر و روس‌های قومی بود، شبح شکاف‌های فرهنگی و ملی‌گرایانه جدیدی را برانگیخت.

تابستان گذشته، پوتین با جدی‌ترین چالش در دوران حکومت تقریباً ربع قرن خود مواجه شد، زمانی که یوگنی پریگوژین، رئیس مزدور، به شرکت نظامی خصوصی خود دستور داد تا برای برکناری رهبران ارشد نظامی به سمت مسکو حرکت کند. این شورش کوتاه با توافقی به پایان رسید که مزدوران را به سمت بلاروس متحد روسیه پیش بینی می کرد و پریگوژین دو ماه بعد در یک سانحه هوایی مشکوک جان خود را از دست داد که به طور گسترده به عنوان انتقام کرملین تلقی می شد.

مرگ او اقتدار پوتین را تقویت کرد و وفاداری را در میان نخبگان تثبیت کرد، اما این قسمت شکنندگی قدرت کرملین را نشان داد.

با وجود چالش ها، پتانسیل گسترده اقتصادی و نظامی روسیه به پوتین توانایی یک جنگ طولانی را می دهد.

دیمیتری پسکوف، سخنگوی کرملین می گوید که به دلیل مداخله غرب، درگیری بیش از حد انتظار طول کشیده است. او گفت: «عملیات نظامی ویژه ممکن است تا حدودی بیشتر طول بکشد، اما این نمی‌تواند مسیر امور را تغییر دهد.

مارک گالئوتی، رئیس مرکز مشاوره اطلاعاتی مایاک، در پادکست اخیر گفت که “هیچ مقاومت آشکاری در برابر پوتین وجود ندارد” زیرا “یک دولت پلیس قوی و فراگیر در آنجا برای محافظت از او وجود دارد.”

گالئوتی گفت: «بنابراین در یک سطح، ما نباید پیش‌بینی کنیم که سطوح قابل پیش‌بینی فشار احتمالاً این رژیم را در هر نقطه خاصی از بین ببرد. اما از سوی دیگر، ما همچنین باید بپذیریم که ظرفیت آن برای پاسخ به بحران‌ها، به موارد غیرمنتظره، به طرز چشمگیری کاهش یافته است.»