در 4 آوریل، قانونگذار ایالتی در ویرجینیا به اصلاح قانون ایالتی رأی داد و سن ازدواج را به 18 سال افزایش داد. چند روز بعد، فرماندار گلن یانگکین این قانون را امضا کرد.
در بحبوحه ماه آگاهی از تجاوز جنسی در ایالات متحده، این رای یک پیروزی مهم برای حقوق کودکان بود. محافظت از خردسالان آسیب پذیر در برابر تجاوز جنسی باید شامل ممنوعیت ازدواج کودکان در سراسر ایالات متحده باشد. اما ویرجینیا تنها دوازدهمین ایالت آمریکاست که ازدواج کودکان را ممنوع کرده است. 11 نفر دیگر ممنوعیت های خود را بین سال های 2017 تا 2024 به اجرا درآوردند. این بدان معناست که تا سال 2017، ازدواج کودکان در سراسر ایالات متحده تحت شرایط خاصی قانونی بود: در صورت رضایت والدین یا قاضی، یا اگر کودک خردسال باردار بود یا فرزند داشت. این حفرهها عملاً این عمل را گسترده نگه داشتند.
تنها 12 ایالت از 50 ایالتی که ازدواج کودکان را ممنوع کرده اند، بسیار کم است. خیلی بیشتر باید انجام شود. ما باید ازدواج کودکان را در سراسر کشور ممنوع کنیم.
طبق یک مطالعه جدید موسسه جمعیت، اگرچه آمریکایی ها اغلب آن را یک مشکل “خارجی” می دانند، ازدواج کودکان به طور شگفت انگیزی در سراسر ایالات متحده گسترده است و در مناطق، مذاهب و فرهنگ های مختلف رخ می دهد. عنوان شده است پشت درهای بسته: افشای و رسیدگی به اقدامات مضر مبتنی بر جنسیت در ایالات متحده بین سالهای 2000 تا 2018، حدود 300000 خردسال زیر 18 سال به طور قانونی در ایالات متحده ازدواج کردند. برای مثال، کالیفرنیا هیچ حداقل سنی را برای ازدواج مشخص نکرده است و سالانه بیش از 8000 کودک در آنجا ازدواج می کنند.
86 درصد از ازدواج های کودکان گزارش شده در ایالات متحده بین بزرگسالان و افراد زیر سن قانونی، اغلب دختران 16 تا 17 ساله، اما گاهی اوقات در سن 12 سالگی رخ داده است. ازدواج آنها با مردان بزرگسال، یک پویایی قدرت نامتعادل خطرناکی ایجاد می کند که خطر ابتلا به این بیماری را افزایش می دهد. خشونت خانگی و جنسی
واضح است که ازدواج کودکان نوعی خشونت مبتنی بر جنسیت و نقض حقوق بشر است. علاوه بر آزار جسمی و عاطفی، خردسالان را در معرض خطر بیشتری برای فقر و استثمار قرار می دهد و فرصت های آموزشی و اقتصادی را از آنها سلب می کند. این عامل اصلی ترک تحصیل دختران نوجوان در سراسر جهان است. در ایالات متحده، زنانی که قبل از 19 سالگی ازدواج می کنند، 50 درصد بیشتر احتمال دارد که دبیرستان را ترک کنند، چهار برابر کمتر از دانشگاه فارغ التحصیل می شوند و 31 درصد بیشتر در فقر زندگی می کنند. پیامدها در سراسر زندگی آنها طنین انداز می شود و چرخه های فقر بین نسلی را تداوم می بخشد.
اما از آنجایی که هیچ قانون فدرال جامعی برای تعیین حداقل سن ازدواج وجود ندارد، و قوانین ایالتی برای ازدواج کودکان ناسازگار و پر از خلأها هستند، این رویه همچنان ادامه دارد. افسانه استثناگرایی آمریکایی، این باور خلاف واقع مبنی بر اینکه ازدواج کودکان مشکل شخص دیگری است و نمی تواند در اینجا اتفاق بیفتد، بحث های عمومی سازنده و قوانین مؤثر را مسدود می کند.
این باور نادرست به چرخه غفلت و بیعملی دامن میزند که دولتها را از انجام اقدامات مؤثر باز میدارد.
مقاومت در برابر اعمال ممنوعیت ازدواج کودکان نیز از سوی گروههای محافظهکار و مترقی است. محافظه کاران استدلال می کنند که این امر با آزادی مذهبی تداخل خواهد داشت. مترقی ها نگرانند که این امر می تواند انتخاب جنسی و باروری را از خردسالان دور کند.
اما ازدواج کودکان بیش از هر ممنوعیتی، استقلال بدنی و آزادی باروری کودک را تهدید می کند. پایان دادن به آن برای سلامت و منزلت کودکان آمریکایی مهمتر از حفظ سنت های قدیمی است. آنها نیاز به محافظت در برابر انعقاد قراردادهای قانونی دارند که قدرت فرار از آنها را ندارند و به توانمندسازی برای انتخاب خود در مورد زندگی خود نیاز دارند.
در حالی که ایالات متحده صریحاً با ازدواج کودکان و ازدواج اجباری در کشورهای دیگر مخالف است، قوانین علیه آن در داخل ایالات متحده ناقص، ضعیف است و از کسانی که در معرض خطر هستند محافظت نمی کند. در واقع، اکثر ایالت های ایالات متحده به طور عمده با استانداردهای بین المللی حقوق کودک ناسازگار هستند.
پایان دادن به ازدواج کودکان در ایالات متحده ابتدا مستلزم شناخت آن به عنوان یک مشکل فوری و مداوم داخلی است. انگ زدن بیشتر به این عمل یا طرد جوامع آسیب دیده کمکی نخواهد کرد. سیاستگذاران ایالات متحده باید بر یادگیری از بازماندگان برای درک علل ریشه ای و تأثیرات واقعی ازدواج کودکان تمرکز کنند و با آنها برای ایجاد حمایت از ممنوعیت ازدواج کودکان در هر ایالت همکاری کنند.
اهداف حمایت از بازماندگان شامل افزایش آگاهی، تصویب قوانین مؤثر و قابل اجرا، سرمایهگذاری در آموزش جامع جنسی و گسترش خدمات و منابع حمایت از سلامت باروری است. مقامات دولتی باید از چنین تلاش هایی حمایت کنند.
همه ایالت ها باید برای تصویب و اجرای یک چارچوب قانونی قوی که حداقل سن ازدواج را 18 سال تعیین می کند، بدون استثناء تلاش کنند. این تنها راه برای اطمینان از رضایت کامل و آزاد است. این وظیفه سیاستگذاران، مدافعان و اعضای جامعه است که در برابر ازدواج کودکان و سایر شیوه های مضر مبتنی بر جنسیت بایستند و از حق اساسی هر فرد برای استقلال و کرامت بدنی حمایت کنند.
نظرات بیان شده در این مقاله متعلق به خود نویسنده است و لزوماً بیانگر موضع تحریریه الجزیره نیست.