کمک های اضطراری برای رانش زمین در پاپوآ گینه نو رسید

ملبورن، استرالیا –

نجات‌یافته‌ها در میان تن‌ها خاک و آوار با دست به دنبال بستگان مفقود شده بودند، در حالی که اولین کاروان اضطراری غذا، آب و سایر آذوقه‌ها را روز شنبه در محل رانش زمین که روستایی دورافتاده در کوه‌های پاپوآ گینه نو را ویران کرد و بیم آن می‌رفت، تحویل داد. مقامات گفتند که تعداد زیادی از مردم را دفن کرد.

سرهان آکتوپراک، رئیس مأموریت سازمان بین‌المللی مهاجرت در این کشور جزیره‌ای اقیانوس آرام جنوبی گفت، یک تیم ارزیابی «پیشنهادهایی» را گزارش داد که 100 نفر کشته شده‌اند و 60 خانه در دامنه کوهی که چند ساعت قبل از طلوع صبح جمعه در استان انگا فرو ریخته است، مدفون شده‌اند. .

آکتوپراک گفت که تأیید تعداد قطعی از کسانی که فوت کرده‌اند دشوار خواهد بود «با توجه به اینکه از نظر فرهنگی تابویی در نظر گرفته می‌شود که از بازماندگان در مورد وضعیت بستگانشان سؤال شود».

تنها سه جسد تا اوایل روز شنبه از نوار وسیعی از زمین، صخره‌ها و درختان خرد شده که به بخشی از یامبالی، روستایی نزدیک به 4000 نفر که در 600 کیلومتری شمال غربی پایتخت، پورت مورسبی قرار دارد، پیدا شد.

آکتوپراک که در پورت مورسبی مستقر است، گفت که درمان پزشکی به هفت نفر از جمله یک کودک ارائه شد. وی از میزان جراحات آنها اطلاعی نداشت.

وی گفت: بیم آن می رود که تعداد تلفات و زخمی ها به طرز چشمگیری افزایش یابد.

سخنگوی جیمز ماراپه، نخست وزیر پاپوآ گینه نو، روز شنبه گفت که وی اطلاعاتی را در مورد میزان تخریب و تلفات جانی منتشر خواهد کرد.

فیلیپ منه، یکی از همکاران برنامه IOM، گفت که بازماندگان در تلاش برای یافتن بستگان خود “در حال از بین بردن آوارها با دست هستند”.

او روز شنبه گفت: «قابل توجه است که اقوام به توافق می رسند که افراد زیر آوار همه گم شده اند.

“به احتمال زیاد امید به بهبودی بازماندگان به آرامی در حال کاهش است.”

همه باغ‌های غذایی که جمعیت کشاورزان روستا را تأمین می‌کردند تخریب شد و سه نهر آب آشامیدنی در اثر رانش زمین مدفون شدند.

کاروانی صبح روز شنبه مرکز استان واباگ را با حمل غذا، آب و سایر وسایل ضروری به سمت روستای ویران شده در 60 کیلومتری (35 مایلی) ترک کرد.

تلاش های امدادی به دلیل رانش زمین که بزرگراه اصلی استان را که به معدن طلای پورگرا و شهر همجوار پورگرا خدمات رسانی می کند، به تاخیر انداخت.

کاروان‌های بیشتری برای روز یکشنبه برنامه‌ریزی شده است، از جمله ورود ماشین‌آلات سنگین زمینی برای کمک به پاکسازی شش تا هشت متری (20 تا 26 فوت) از آوار، خاک و سنگ‌هایی که از کوه مونگالو در بالای یامبالی افتاده است.

منه گفت، امدادگران اورژانس ممکن است با استفاده از ماشین آلات سنگین به دلیل خطر و “حساسیت فرهنگی ناشی از هتک حرمت اجساد که ممکن است در زیر آوار باشند، با چالش هایی روبرو شوند.”

پاپوآ گینه نو کشوری متنوع و در حال توسعه است که عمدتاً کشاورزان معیشتی با 800 زبان دارند. جاده های کمی خارج از شهرهای بزرگتر وجود دارد.

این کشور با 10 میلیون نفر جمعیت پس از استرالیا پرجمعیت ترین کشور اقیانوس آرام جنوبی است که حدود 27 میلیون نفر را در خود جای داده است.

این جزیره در نیمه شرقی جزیره گینه نو واقع شده است و بر روی “حلقه آتش” اقیانوس آرام، قوس گسل های لرزه ای در اطراف اقیانوس آرام، جایی که بیشتر زمین لرزه ها و فعالیت های آتشفشانی جهان در آن رخ می دهد، قرار دارد. در ماه مارس، زمین لرزه ای به بزرگی 6.9 ریشتر این کشور را لرزاند.

ایالات متحده و استرالیا در حال ایجاد روابط دفاعی نزدیک‌تر با این کشور مهم استراتژیک هستند، جایی که چین به دنبال روابط نزدیک‌تر امنیتی و اقتصادی است.

جو بایدن، رئیس‌جمهور ایالات متحده و آنتونی آلبانیز، نخست‌وزیر استرالیا، گفتند که دولت‌های آن‌ها آماده کمک به مقابله با رانش زمین هستند.

بایدن که قرار بود یک سال پیش به اولین رئیس جمهور آمریکا تبدیل شود که از پاپوآ گینه نو بازدید می کند اما این سفر را برای تمرکز بر بحران بدهی در کنگره لغو کرد، گفت که از تلفات جانی و ویرانی ها دلش شکسته است.

بایدن در بیانیه‌ای گفت: «دعاهای ما برای همه خانواده‌هایی است که تحت تأثیر این فاجعه قرار گرفته‌اند و همه اولین پاسخ دهندگانی که خود را برای کمک به هموطنان خود در معرض خطر قرار می‌دهند.»

بایدن افزود: «ایالات متحده امروز و همیشه در کنار پاپوآ گینه نو – شریک و دوست نزدیک ما – می ایستد.

آلبانیز در صفحه شبکه اجتماعی X نوشت: «همه استرالیایی‌ها برای برادران و خواهران ما در پاپوآ گینه نو پس از رانش زمین وحشتناک غمگین هستند.»

استرالیا همسایه نزدیک پاپوآ گینه نو و سخاوتمندانه ترین ارائه دهنده کمک های خارجی است.

اسمیت از نیوکاسل استرالیا گزارش داد.