چه کسی شمارش گوسفندان را اختراع کرد و آیا کار می کند؟

تلاش برای تصور بره های سفید چاق و مبهم، پریدن یکی یکی از روی حصار، یک درمان شناخته شده برای بی خوابی است. زمانی که این کار را انجام می‌دادم، بارها و بارها یک گوسفند سیاه و سفید را با یک پاپیون قرمز وارد می‌کردم – به نشانه‌ی سر به شورشی درونم.

من اغلب بی خوابی ندارم (خدایا شکرت)، اما اغلب به این فکر کرده ام که چه کسی چنین پیشنهاد احمقانه ای را ارائه کرده است. اگر ایده این است که خود را برای خوابیدن خسته کنید، چرا مانند زمانی که بیهوش می‌شوید حساب معکوس نکنید؟ و چه کسی در مورد گوسفند تصمیم گرفت؟ چرا خرگوش، اسب، وزغ غول پیکر یا کانگورو نه؟

ظاهراً تاریخ پاسخ را ارائه می‌دهد: گفته می‌شود که این راهی بود برای شبان‌های قرون وسطایی که هفته‌ها بدون حضور انسان‌ها، هر شب به خواب می‌رفتند – آنها گوسفندان خود را می‌شمردند تا خواب آلود شوند. این درست است یا نه، من نمی دانم.

آنچه واضح است این است که مفهوم شمردن گوسفندان برای خواب آنقدر قدیمی است که در مجموعه داستان های کوتاه قرن سیزدهم با عنوان “Cento Novelle Antiche” ذکر شده است. در یکی از رمان‌ها، داستان‌نویسی که در خدمت مسر آزولینو بود، چنان خواب‌آلود بود که داستان کشاورزی را برای استادش تعریف کرد که می‌خواست گله‌ای گوسفند را با یک قایق کوچک از رودخانه‌ای متورم عبور دهد.

قصه گو گفت: «بنابراین او با یک پشم گوسفند به داخل پرید و با تمام قدرت شروع به پارو زدن کرد. «رودخانه عریض بود، اما پارو زد و پارو زد. …”

قصه گو وقتی به خواب رفت حرفش را متوقف کرد و باعث شد استادش او را بیدار کند تا داستان را تمام کند.

«اجازه دهید او بر بقیه گوسفندان غلبه کند، سپس من ادامه خواهم داد. زیرا حداقل یک سال طول می کشد، و در این بین جناب شما ممکن است از یک خواب بسیار راحت لذت ببرید.

همین داستان در کار اولیه قرن دوازدهم «Disciplina Clericalis» گفته شد، و حتی بخشی از کتاب قرن هفدهم «دن کیشوت» شد – فقط در این نسخه، سانچو پانزا، صاحب نام کیشوت، به او می‌گوید که بزها را بشمار، نه گوسفندان.

پانزا می‌گوید: «به لطف شما بهتر است تعداد بزهایی را که چوپان حمل می‌کند پیگیری کنید، زیرا اگر یک بز را فراموش کنیم پایان داستان خواهد بود و نمی‌توان کلمه دیگری گفت. به او.

آیا شمردن گوسفندان موثر است؟

پس آیا شمردن گوسفندها واقعاً به شما کمک می کند که بخوابید؟ به صورت آنلاین جستجو کنید و به زودی داستان هایی در مورد یک مطالعه در سال 2002 در مورد مبارزه با بی خوابی پیدا خواهید کرد که این مفهوم را مورد آزمایش قرار داد.

آلیسون هاروی، نویسنده ارشد، استاد روانشناسی و مدیر کلینیک تحقیقاتی خواب و خلق و خوی خرس طلایی در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، گفت: در واقعیت، هدف تحقیق این نبود.

«مطالعه ما بیش از 20 سال پیش در مورد شمارش گوسفندان نبود. هاروی که در زمان استادی روانشناسی در دانشگاه آکسفورد این تحقیق را انجام داد، گفت: این فقط استفاده از تصاویر برای مبارزه با بی خوابی بود.

هاروی گفت که تحقیقات او 50 نفر را به سه گروه تقسیم کرد. اولی هیچ دستورالعملی در مورد چگونگی به خواب رفتن نداشت، در حالی که به اعضای دوم گفته شد که به هر طریقی که می‌خواهند از افکار، نگرانی‌ها و نگرانی‌ها منحرف شوند. به گروه سوم دستور داده شد که یک کار تصویرسازی جالب و جذاب را انجام دهند، مانند ایجاد یا به یاد آوردن یک چمنزار، یک آبشار، یک تعطیلات یا یک بعد از ظهر تابستانی در زیر نور خورشید.

کسانی که از تصاویر استفاده کردند گزارش کردند که خیلی سریعتر از هر یک از دو گروه دیگر به خواب می روند و افکار، نگرانی ها و نگرانی های خود را نسبت به افرادی که در گروه حواس پرتی یا بدون آموزش بودند کمتر ناراحت کننده و ناراحت کننده ارزیابی کردند.

همانطور که اتفاق افتاد، دو نفر از شرکت کنندگان در مطالعه در گروه حواس پرتی گوسفند را به عنوان راهی برای به خواب رفتن حساب کردند “و به نوعی مردم به آن چنگ زدند، حدس می زنم چون فکر می کردند سرگرم کننده است.”

در حالی که او در واقع شمارش گوسفندان را به عنوان راهی برای غلبه بر بی خوابی مطالعه نکرده است (و از هیچ مطالعه دیگری برای انجام این کار آگاه نیست)، هاروی بر اساس سال‌هایی که به عنوان متخصص خواب کار کرده است، نظری دارد.

او گفت: «معمولاً چیزی به اندازه شمارش گوسفندان پیش پا افتاده کار نمی کند. در عوض، ما فهرستی از گزینه‌ها را با مردم تهیه می‌کنیم، زیرا همه افراد متفاوت هستند و قرار نیست هر بار یک گزینه به شما کمک کند.»

چه کار می کند؟

با این حال، راه‌های مبتنی بر علم وجود دارد که به شما کمک می‌کند ذهن خود را خالی کنید و به خواب بروید. هاروی گفت که با گذشت بیش از 20 سال، استفاده از تخیل همچنان یک نکته مهم است. در اینجا توصیه های دیگر او وجود دارد.

تجسم آرامش: تجسم یک محیط دلپذیر و جذاب برای بسیاری از افراد کارساز است و زمانی موفق تر است که هر پنج حواس درگیر باشند.

او گفت: «سعی کنید تصویر خود را تا حد امکان زنده کنید و از خود بپرسید چه چیزی می بینید، چه می شنوید، چه چیزی را بو می کنید، و اگر صدق می کند، چه چیزی را می چشید.

حق شناسی: بر اساس تحقیقات، شمردن موهبت ها که به افزایش شادی معروف است، راه خوبی برای آرامش و خواب نیز هست.

هاروی پیشنهاد می کند سه چیز را در زندگی خود بیاورید که بابت آنها سپاسگزار هستید و سپس آنها را قبل از خواب به خودتان بگویید.

طعم دهنده: پسر عموی قدردانی، مزه کردن در مورد تجدید یک لحظه فوق العاده از روزتان است. هاروی گفت به یاد داشته باشید که چه اتفاقی افتاده است، چه احساسی داشتید و به خودتان اجازه دهید از آن احساسات خوب برای تشویق به خواب لذت ببرید.

سه پیشنهاد بعدی بهتر است قبل از اینکه سرتان به بالش بخورد انجام شود، و همه بر کنترل نگرانی و نشخوار فکری (که جویدن افکار تکراری است مانند جویدن گاو) تمرکز دارند.

حل مسئله: قبل از ضربه زدن به گونی زمانی را برای برداشتن خودکار یا مداد و ایجاد دو ستون روی یک ورق کاغذ در نظر بگیرید. بالای یک ستون را «نگرانی‌ها» و ستون دیگر را «راه‌حل‌ها» برچسب بزنید.

مشکلات یا وظایف نگران کننده خود را در قسمت نگرانی ها فهرست کنید و سپس برخی از راه حل های احتمالی را در نظر بگیرید. انداختن آن روی کاغذ ذهن شما را از جویدن آن رها می کند (به اصطلاح).

روزنامه نگاری: هاروی گفت: داشتن یک دفتر خاطرات یا دفتر خاطرات، نیازی به تمرکز بر حل مسئله ندارد، اگرچه ممکن است. این می تواند مکانی برای ثبت نعمت ها و خاطرات روزانه ای باشد که می خواهید بعداً بازیابی کنید – یا فقط راهی برای بیان خود.

زمان نگرانی: ذاتا نویسنده نیستید؟ خوب، شما می توانید چند ساعت قبل از خواب را برای نگرانی و (امیدوارم) کنار بگذارید. انجام این کار می تواند قبل از اینکه سرتان به بالش برخورد کند، آن را از سرتان خارج کند و اجازه دهید بدون شمارش گوسفندان بخوابید.