چرا نیروهای کنیایی قرار است در هائیتی مداخله کنند و ایالات متحده چگونه در آن دخالت دارد؟ | اخبار پلیس

ویلیام روتو، رئیس‌جمهور کنیا برای یک سفر سه روزه در ایالات متحده به سر می‌برد که اولین سفر از این نوع برای یک رهبر آفریقایی از سال 2008 است.

هنگامی که روتو با همتای خود جو بایدن در روز پنجشنبه در کاخ سفید، در راس آنها، ملاقات می کند دستور جلسه یک مداخله امنیتی چند ملیتی در کشور آشفته کارائیب هائیتی خواهد بود – ماموریتی که کنیا رهبری می کند و واشنگتن از آن حمایت می کند.

در حالی که ایالات متحده از مشارکت نیروها در ابتکار مورد حمایت سازمان ملل امتناع کرده است، با این وجود، واشنگتن تبدیل به پر سر و صداترین حامی کنیا و بزرگترین تامین کننده مالی این ماموریت شده است، حتی در شرایطی که نایروبی با چالش های داخلی بر سر این استراتژی مواجه است.

استقرار برنامه ریزی شده پلیس در هائیتی – اولین مورد برای این کشور آفریقای شرقی در خارج از این قاره – بحث های شدیدی را در پارلمان کنیا و پارلمان این کشور به راه انداخته است. دادگاه ها.

در اینجا چیزی است که ما در مورد ماموریت برنامه ریزی شده می دانیم، چگونه کنیا درگیر شد و چرا برخی به شدت با آن مخالف هستند:

پس زمینه بحران هائیتی چیست؟

ملت کارائیب در ماه‌های اخیر پس از اعلام جنگ با دولت آریل هنری، نخست‌وزیر پیشین، در ماه‌های اخیر تحت خشونت قرار گرفته است.

سازمان ملل می گوید که از ژانویه تا مارس بیش از 2500 نفر در سراسر کشور کشته یا زخمی شده اند در حالی که حداقل 95000 نفر از پورتو پرنس، پایتخت این کشور گریخته اند.

هنری سال گذشته از شورای امنیت سازمان ملل درخواست کرده بود تا ماموریتی را مستقر کند که نیروهای امنیتی شکننده هائیتی را تقویت کند و به سرکوب خشونت افسارگسیخته باندها کمک کند. شورای امنیت برای ماه‌ها نتوانست کشوری را بیابد که بتواند چنین مأموریتی را رهبری کند، پس از آن که هیئت قبلی سازمان ملل در هائیتی با جنجال‌هایی همراه بود.

در اواسط سال 2023، مشخص شد که ایالات متحده در حال بررسی حمایت از یک ماموریت پلیس به رهبری نایروبی است و مقامات کنیایی در حال بررسی این پیشنهاد بودند. این برای بسیاری تعجب آور بود: کنیا سربازان خود را به ماموریت های داخل و خارج از آفریقا فرستاده است، اما هیچ کشور آفریقایی تا به حال ماموریت امنیتی در خارج از این قاره را رهبری نکرده است، و استقرار ارتش به جای ماموریت پلیس، سنتی تر است.

مقامات کنیایی بر ارتباطات تاریخی میان هائیتی و آفریقا تاکید کردند.

آلفرد موتوآ، وزیر امور خارجه وقت، گفت: «کنیا در کنار افراد آفریقایی تبار در سراسر جهان ایستاده است.

MSS چیست؟

در 2 اکتبر، شورای امنیت سازمان ملل متحد به پیشنهادهای ایالات متحده و اکوادور برای استقرار ماموریت پشتیبانی امنیتی چند ملیتی (MSS) در هائیتی رأی مثبت داد. این یک مأموریت سازمان ملل نیست، اما از آن به عنوان “ابتکار مورد حمایت سازمان ملل” یاد می شود.

آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه ایالات متحده، این مأموریت را “محور” خواند. واشنگتن متعهد شده است 300 میلیون دلار بودجه اختصاص دهد در حالی که کانادا 123 میلیون دلار با 80.5 میلیون دلار اختصاص داده شده به این مأموریت به هائیتی متعهد شده است.

این نیروی 2500 نفری توسط 1000 کنیایی از واحد پلیس اداری و واحد خدمات عمومی شبه نظامی آموزش دیده در نبرد به نام کماندوهای Recce رهبری خواهد شد. این کماندوها قبلاً وظیفه سرکوب شورش های داخلی و شرکت در عملیات علیه الشباب در کشور همسایه سومالی را بر عهده داشتند.

چندین کشور دیگر نیز از جمله بنین، باهاما، جامائیکا، گویان، باربادوس، آنتیگوا و باربودا، بنگلادش و چاد به پلیس متعهد شده اند.

بنا بر گزارش ها، صدها پلیس کنیا در حال گذراندن دوره های آموزشی و گذراندن کلاس های زبان فرانسه برای آمادگی برای اعزام خود بوده اند. کنیایی ها به زبان های انگلیسی، سواحیلی و سایر زبان های بومی صحبت می کنند در حالی که فرانسوی هائیتی و کریول زبان های رسمی هائیتی هستند.

طبق گزارش رسانه های کنیا، همزمان با دیدار روتو با بایدن، این هفته، یک تیم پیشرو از نیروهای کنیایی در هائیتی به زمین نشستند.

MSS با همکاری پلیس هائیتی کار خواهد کرد. آنها به دنبال پس گرفتن سریع زیرساخت های کلیدی دولتی از کنترل باندها خواهند بود. بنا بر گزارش ها، نور گابو، فرمانده عالی رتبه پلیس کنیا، هدایت این ماموریت را بر عهده خواهد داشت.

چرا کنیا در هائیتی دخالت می کند و چه کسی با MSS مخالف است؟

این استقرار با مخالفت شدید قانونگذاران مخالف، گروه های حقوق بشر و وکلای کنیا مواجه است، اما روتو آن را ادامه داده است. در ژانویه، او به خبرنگاران گفت که این به این دلیل است که این مأموریت “دعوت بزرگتری برای بشریت” بود.

قانونگذاران مخالف دولت روتو را به ناتوانی در تامین امنیت کنیا متهم می کنند و می گویند که این کشور بخشی از ابتکار عمل تنها برای منافع پولی است. آنها همچنین می گویند که مقامات پلیس را در تضاد با قانون اساسی مستقر می کنند، قانون اساسی که فقط به استقرار نظامی اجازه می دهد.

پس از اینکه یکی از قانونگذاران این مأموریت را در دادگاه ها به چالش کشید، یک قاضی در ژانویه اعلام کرد که دولت صلاحیت استقرار پلیس را ندارد و یک ترتیب امنیتی ویژه با هائیتی لازم است. این همان قراردادی بود که هنری برای امضای آن در فوریه در نایروبی بود، زمانی که باندها در غیاب نخست وزیر وقت هائیتی اعلام جنگ کردند و او را مجبور به استعفا کرد و در تبعید در پورتوریکو باقی ماند.

دولت روتو در ماه مارس پس از استعفای هنری، استقرار MSS را موقتاً متوقف کرد، اما پس از انتصاب اخیر شورای حکومتی انتقالی جدید در هائیتی، برنامه‌های خود را از سر گرفت. نخست وزیر جدید فریتز بلیزر.

با وجود مانور روتو، قانونگذاران مخالف در کنیا شکایت دیگری را برای رسیدگی در ماه ژوئن تنظیم کردند.

در همین حال، فعالان حقوق بشر خاطرنشان می کنند که نیروی پلیس کنیا از مدت ها قبل به قتل و شکنجه غیرقانونی متهم شده است. در ماه ژوئیه، پلیس به سوی مردم معترض به مالیات های بیشتر و افزایش هزینه های زندگی تیراندازی کرد و حداقل 35 نفر را کشت.

بسیاری در هائیتی نیز نسبت به مداخلات خارجی محتاط هستند. مأموریت 15 ساله سازمان ملل متحد در آنجا میراث آلوده ای دارد که با اتهامات سوء استفاده جنسی علیه حافظان صلح و اتهاماتی که آنها بیماری وبا را به کشور معرفی کرده اند، همراه است.

چرا ایالات متحده کنیا را نامزد کرد و چرا در MSS نیست؟

واشنگتن در مورد عدم اعزام نیرو به هائیتی قاطعانه است، اگرچه مقامات دلایلی ارائه نکرده اند. به گزارش رسانه های آمریکایی، علیرغم مبادلات «دیوانه» رهبران هائیتی مبنی بر اعزام یک واحد اضطراری توسط واشنگتن در اوج خشونت های اخیر در این کشور، ایالات متحده نپذیرفت و قول داد به جای آن به سرعت در استقرار MSS حرکت کند.

با این حال، پیمانکاران آمریکایی هفته‌ها است که در هائیتی هستند و پایگاه عملیاتی را که MSS از آن استفاده می‌کند، می‌سازند و تدارکات را برای نیروی پلیس ورودی تامین می‌کنند. گزارش ها حاکی از آن است که مقامات ایالات متحده نیز ماه هاست که در کنیا به آموزش پرسنل برای استقرار آنها پرداخته اند.

مشخص نیست که چگونه ایالات متحده از کنیا برای مأموریت هائیتی حمایت کرد – یکی از مقامات گفت “کنیا دستان خود را بالا برد” – اما واشنگتن در سال های اخیر به طور فزاینده ای به نایروبی برای منافع امنیتی خود در شاخ آفریقا وابسته شده است. کنیا یک پایگاه آمریکایی در شهرستان لامو دارد و با نیروهای آمریکایی در حال مبارزه با الشباب در سومالی همکاری می کند.

در حالی که روابط دوستانه واشنگتن با اتیوپی پس از جنگ دو ساله اتیوپی تیره شد و واشنگتن از اوگاندا در دوره ریاست جمهوری یووری موسوینی به دلیل نقض ادعایی حقوق بشر انتقاد کرد، نایروبی متحد ثابت قدم در منطقه باقی مانده است.

با این حال، تحلیلگران خاطرنشان می کنند که در مورد ماموریت هائیتی اختلاف نظر وجود دارد.

مرون الیاس، محقق گروه بحران بین‌المللی، گفت که کنیا از ایالات متحده می‌خواهد تا حمایت مالی بیشتری از صندوق سبد سازمان ملل که هزینه‌های ماموریت را پوشش می‌دهد، جمع آوری کند.

کنیا همچنین از ایالات متحده می‌خواهد که حمایت بیشتری برای جلوگیری از این امر انجام دهد جریان اسلحه به هائیتیاز جمله از بنادر ایالات متحده در فلوریدا.”

چه چیز دیگری در دستور کار بایدن و روتو قرار خواهد گرفت؟

سفر دولتی روتو در زمانی انجام می شود که ایالات متحده به دنبال مقابله با نفوذ رو به گسترش چین و روسیه در آفریقا است. واشنگتن مشتاق است نشان دهد که علیرغم اینکه اخیراً در منطقه ساحل عقب افتاده است، هنوز در بازی است. نیجر و چاد اخیراً نیروهای آمریکایی مستقر در آنجا را فرستاده است.

در همین حال، روتو به دنبال سرمایه گذاری خارجی بیشتر برای جبران بدهی های کنیا است. این کشور به سختی از پرداخت بدهی 2 میلیارد دلاری که در ماه ژوئن سررسید بود، اجتناب کرده است. بیشتر بدهی خارجی کنیا به چین بدهکار است. این کشور برای حمایت از پروژه های زیرساختی بزرگ، از جمله خط راه آهن بین نایروبی و شهر بندری مومباسا، وام های زیادی گرفته است.

روتو روز چهارشنبه پس از دیدار با رهبران تجاری ایالات متحده در آتلانتا، جورجیا، در توییتی نوشت: «کنیا به معنای تجارت است. آتلانتا محل استقرار شرکت‌هایی مانند دلتا ایر لاین است که در حال بررسی خرید سهام عمده در هواپیمایی ملی کنیا ایرویز است.

تامین مالی آب و هوا برای کشورهای آفریقایی، سنگ بنای تعاملات خارجی روتو، نیز در کانون توجه قرار خواهد گرفت زیرا کنیا و دیگر کشورهای آفریقای شرقی با سیل های مرگبار در ماه گذشته مقابله کرده اند.