رویترز در مواجهه با رقبای خودروهای برقی چینی، خودروسازان اروپایی تامین کنندگان را تحت فشار قرار می دهند

توسط نیک کری

لندن (رویترز) – خودروسازان اروپایی و تامین کنندگان آن‌ها سال سختی را پیش رو دارند زیرا برای کاهش هزینه‌های مدل‌های برقی برای مقابله با رقبای لاغرتر چینی که خودروهای ارزان‌تری را برای به چالش کشیدن آنها در زمین خانگی خود می‌آورند، رقابت می‌کنند.

یک سوال بزرگ این است که خودروسازان اروپایی چقدر می‌توانند تامین‌کنندگانی را که قبلاً شروع به اخراج کارگران کرده‌اند، کنار بگذارند، زیرا بسیاری از شرکت‌های کوچک‌تر از مشکلات زنجیره تامین در طول همه‌گیری آسیب دیده‌اند.

تفاوت بین خودروسازان قدیمی اروپایی و سازندگان چینی بیشتر متمرکز بر خودروهای برقی، این هفته در نمایشگاه خودروی ژنو که پس از چهار سال وقفه به دلیل همه‌گیری بازمی‌گردد، آشکار خواهد شد.

تنها شرکت‌های بزرگی که رویدادهای رسانه‌ای را برگزار می‌کنند، شرکت‌های فرانسه هستند رنو (EPA:)، و SAIC و BYD چین (SZ:) – دو مورد از تعدادی از خودروسازان این کشور که چشم‌انداز خود را به اروپا معطوف کرده‌اند.

رنو R5 برقی خود را عرضه می کند و برند MG SAIC از M3 هیبریدی خود رونمایی خواهد کرد. در همین حال، سدان Seal BYD در فهرست نهایی جایزه خودروی سال قرار گرفته است. اگر برنده شود، اولین مدل چینی خواهد بود که این جایزه معتبر را دریافت می کند.

نیک پارکر، شریک و مدیر عامل شرکت مشاوره AlixPartners، در مورد خودروسازان اروپایی و رقبای چینی آنها گفت: “آنها واقعاً مانند گچ و پنیر هستند.”

بر خلاف خودروسازان اروپایی که به تامین کنندگان خارجی با زنجیره های تامین جداگانه برای سوخت فسیلی و الکتریکی متکی هستند، رقبای چینی آنها به شدت یکپارچه هستند و تقریباً همه چیز را در داخل تولید می کنند و هزینه ها را پایین نگه می دارند.

این به آنها کمک می کند تا رقبای اروپایی خود را شکست دهند. در بریتانیا، هاچ بک برقی دلفین BYD از 25490 پوند (32300 دلار) شروع می شود که حدود 27 درصد کمتر از مدل مشابه ID.3 فولکس واگن (ETR:) است. تسلا (NASDAQ:) به همین ترتیب کار می کند.

پارکر از AlixPartners گفت که تعقیب این رقبا به این معنی است که حاشیه سود خودروسازان اروپایی می‌تواند به‌شدت با چالش روبه‌رو شود، زیرا تنها مقدار زیادی وجود دارد که آنها می‌توانند از تامین‌کنندگان خارجی خارج شوند.

این چالش با تغییر آهسته‌تر از حد انتظار به سمت خودروهای برقی دشوارتر شده است و خودروسازان قدیمی را در زنجیره تامین دوگانه خود گیر می‌اندازد. داده های این هفته نشان داد که فروش خودروهای تمام الکتریکی اتحادیه اروپا در ژانویه نسبت به دسامبر 42.3 درصد کاهش یافته است.

هر دو رنو و استلانتیس (NYSE:) بر تلاش‌های خود برای کاهش هزینه خودروهای برقی در این ماه تاکید کرده‌اند، در حالی که مرسدس انتظارات برای تقاضای خودروهای برقی را کاهش داد و گفت که خط تولید سنتی خود را به خوبی در دهه آینده به‌روزرسانی خواهد کرد.

کارلوس تاوارس، مدیرعامل Stellantis پا را فراتر گذاشته و به تامین کنندگان گفته است که با 85 درصد هزینه های EV مربوط به مواد خریداری شده، آنها باید بار متناسبی را در کاهش هزینه ها متحمل شوند.

او گفت: “من این واقعیت را به شرکای خود ترجمه می کنم: اگر شما بخشی از کار خود را انجام ندهید، پس خود را حذف می کنید.”

قیمت نیکل و آلومینیوم نیز در این هفته افزایش یافته است زیرا کشورهای غربی فهرست تحریم‌ها را علیه مسکو گسترش داده‌اند و خطرات باقی‌مانده برای قیمت مواد خام را نشان می‌دهد، حتی اگر اشاره‌ای به این دو فلز نشده باشد.

تعدیل شغل

بسیاری از تامین‌کنندگان قدیمی در حال حاضر فشار کاهش هزینه‌ها را احساس می‌کنند، زیرا فورویا، کانتیننتال و بوش اخیراً اخراج‌ها را اعلام کرده‌اند یا به آنها هشدار داده‌اند.

خودروسازان برای حفظ سود خود، در طول کمبود اخیر نیمه هادی ها، تولید را بر روی مدل های با حاشیه بالاتر متمرکز کردند، اما این به معنای درآمد کمتر و سود کمتر برای تامین کنندگان آنها بود.

اکنون کارشناسان صنعت می‌گویند که تامین‌کنندگان بزرگ‌تر با سرمایه خوب می‌توانند با واقعیت جدید سازگار شوند، اما هشدار می‌دهند که تعداد زیادی از تامین‌کنندگان کوچک‌تر مانند Allgaier آلمان که در ماه ژوئیه ورشکستگی را ارائه کرد، در حال فروپاشی هستند.

این بدان معناست که خودروسازان اروپایی با یک اقدام متعادل کننده ظریف بین کاهش هزینه ها برای دفع رقبای چینی و اجتناب از فشار بیش از حد تامین کنندگان خود روبرو هستند. فیلیپ نوتارد، مدیر بینش در شرکت خدمات فروش Cox Automotive، می‌گوید که خودروسازان حتی ممکن است مجبور شوند برای نجات تامین‌کنندگانی که مشکل دارند وارد عمل شوند.

او گفت: “خطر این است که اگر (خودروسازان اروپایی) تلاش کنند این تامین کنندگان را بیش از حد از بین ببرند، یا آنها را به سمت مدیریت سوق می دهند یا آنها را به جستجوی بازارهای مختلف سوق می دهند.”

(1 دلار = 0.7878 پوند)