در واشنگتن دی سی: جشن رمضان، اعتراض به محاصره غزه توسط اسرائیل | اخبار جنگ اسرائیل علیه غزه

ایالت واشنگتن – چهل و هشت صندلی تاشو، اما آیا کافی است؟

هیثم عرفات 60 ساله، مردی ملایم و عینکی با کفی و پیراهن زرد قناری، گفت: “اشکال ندارد، برخی از ما می ایستیم.”

اما به زودی صندلی های بیشتری از راه رسیدند و به سرعت در امتداد 40 متری (131 فوت) میزی که در امتداد خیابانی رو به سفارت اسرائیل در گوشه شمال غربی این پایتخت ایالات متحده امتداد داشت، ردیف شدند. یک ردیف از رمضان فانوس ها تنظیمات مکان را قبل از سفره افطار روشن می کردند.

عرفات که در 21 روز گذشته به عنوان بخشی از تظاهرات 24 ساعته و هفت روزه هفته به سفارت آمده است، گفت: «ما هر روز در اینجا روزه می خوریم. “اما امروز خاص است.”

تظاهرات طولانی مدت 35 روز پیش با الهام از تظاهرات خواهران در خارج از خانه آنتونی بلینکن وزیر امور خارجه ایالات متحده در ویرجینیا آغاز شد. این اعتراض – که کیبوتز بلینکن نام گرفت – برای 68 روز متوالی ادامه دارد.

اما روز یکشنبه خانواده و دوستان معترضان برای شرکت در ضیافت افطاری در سفارت اسرائیل دعوت شدند. عرفات آن را آخرین تلاش برای نشان دادن عزم جامعه عنوان کرد کشتار و محرومیت در غزه ادامه دارد.

عرفات مانند بسیاری از کسانی که گرد هم آمده بودند، به سادگی این تصور را نداشت که روزه ماه رمضان یک بار سنگین است و خاطرنشان کرد که او شخصاً حدود 100 نفر از بستگان خود را در شمال غزه از 7 اکتبر از دست داده است.

او گفت: «با قتل‌عام‌هایی که در فلسطین اتفاق می‌افتد، گرسنگی، این چیزی نیست در مقایسه با آنچه که آنها تجربه می‌کنند. “اگر بتوانیم کمی از سختی آنها را تجربه کنیم، فقط به آنها نشان دهیم که “هی، ما هر روز به تو فکر می کنیم، ما تمام تلاش خود را می کنیم تا این دیوانگی را متوقف کنیم.”

به زودی، نورا بورگان شروع به نوشیدن نوشیدنی های گرم و فنجان های سوپ گوجه فرنگی و عدس کرد تا از هوای تند اوایل بهار جلوگیری کند. سالاد، خرما، کباب، برنج و حمص در وسعت سفره پخش می‌شد. مردم روی صندلی‌های خود نشستند و در امتداد یک طرف میز زیر آسمانی نشستند که قبلاً باران را تهدید می‌کرد، اما اکنون شروع به صاف شدن کرده بود.

بورگان به الجزیره گفت: «این یک جشن نیست. این کامل نیست، اما هر غذایی که داشته باشیم را با هم تقسیم خواهیم کرد… بسیار ساده، متواضعانه و پذیرای جامعه و این لحظه.»

او به کسانی که برای افطار جمع شده بودند گفت: “ما می خواهیم همیشه به غزه، غزه آزاد و فلسطین آزاد فکر کنیم.”

تا روز دوشنبه، با هشدار سازمان های بشردوستانه در غزه، تعداد رسمی کشته شدگان در غزه به 32845 نفر رسید. قحطی قریب الوقوع در حالی که اسرائیل را به ممانعت از ارسال مواد غذایی، دارو و سایر تجهیزات به این منطقه متهم می کند.

بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، مدعی شده است که نیروهای اسرائیلی به حمله به شهر جنوبی رفح، جایی که بیشتر آوارگان غزه از آنجا گریخته اند، ادامه خواهند داد.

در همین حال، هشدارهای دولت جو بایدن، رئیس‌جمهور آمریکا، هیچ تغییر اساسی در غزه به همراه نداشته است. هفته گذشته، واشنگتن پست گزارش داد که دولت چنین کرده است امضا کرد در مورد انتقال تسلیحات بیشتر به اسرائیل، از جمله بمب های یک تنی (2000 پوندی) مرتبط با حوادث تلفات جمعی.

“بدون عذرخواهی اینجا”

هنگامی که روزه روز شکسته شد و شب رنگ آبی تیره‌تری به خود گرفت، حزامی برمادا، فعالی که اردوگاه‌ها را در خانه بلینکن و سفارت اسرائیل رهبری می‌کرد، بالای دهانه میز که اکنون شلوغ شده بود، ایستاد.

بارمادا که گوشواره هندوانه‌اش در حالی که پسر 16 ماهه‌اش می‌رقصید، گفت: «ما بدون معذرت اینجا هستیم و در همبستگی در جاده اصلی، در مقابل چیزی که نمی‌خواهد ما اینجا باشیم، نان می‌شکنیم. وزنش را در آغوش او جابجا کرد.

بارمادا در ماه های اخیر چیزهای زیادی درباره این نوع اعتراضات آموخته است. تظاهرات در خانه بلینکن فقط با بارمادا و چند نفر دیگر آغاز شد که شروع به ماندن شبانه روزی کردند.

در پایان فوریه، او با تب بیش از 40 درجه سانتیگراد (104 درجه فارنهایت) در اورژانس فرود آمد.

اما از آن زمان، با برنامه‌ریزی‌ها و شیفت‌های چرخشی برای کاهش فشار بر معترضان و همچنین ارائه یک سیستم حمایتی برای کمک به نیازهایی مانند مراقبت از کودک یا حمل‌ونقل، این تلاش رسمی‌تر شد. بارمادا معتقد است که تظاهرات بی امان در توانایی آن برای روشن کردن خشم عمومی نسبت به آنچه در غزه اتفاق می افتد منحصر به فرد است.

بارمادا همچنین در تضمین صلح آمیز بودن تظاهرات و مطابقت با مقررات محلی ماهر شده است، در حالی که در مقابله با معترضان متقابل، کارکنان خشمگین سفارت و سرویس مخفی ایالات متحده و پلیس محلی همیشه حاضر است.

او گفت که تظاهرکنندگان تعاملات خود را برای جلوگیری از اتهامات نادرست که می تواند تظاهرات را متوقف کند، مستند می کنند.

“بخشی از مقاومت یافتن شادی است”

برخی از معترضان از ابتدا در تظاهرات ماراتن شرکت داشتند و برخی دیگر به تازگی به آن پیوسته اند.

جین دین 41 ساله که پرچم فلسطین را در مقابل سفارت به اهتزاز درآورد، گفت: “من فکر می کنم این یک تقویت اخلاقی برای ما است که به اینجا آمده ایم و در یک جامعه هستیم.”

اما با دیدن نماد سفارت اسرائیل که توسط فلسطینی ها اشغال شده است. این به نوعی مانند یک شغل معکوس است،” دینا گفت.

این صحنه منعکس کننده شکاف عمیقی است که در مناقشه وجود دارد، با عکس هایی از کودکان خون آلود غزه که با پرچم های فلسطین احاطه شده اند و تابلوهایی با نوشته های «نسل کشی دفاع از خود نیست» و «اسرائیل نوزادان را بمباران می کند».

در محوطه سفارت، پرچم‌های اسرائیل در کنار عکس‌های اسرائیلی‌هایی که در 7 اکتبر به اسارت گرفته شده‌اند، در چمن‌ها یا دیوارهای خارجی آویزان شده‌اند.

هنگامی که جمعیت حدود 60 نفری شروع به خوردن کردند، آرامشی آرام بر سر غذا برقرار شد. از آنهایی که دیر رسیدند با جملاتی آشنا استقبال شد: «خوردی؟ کمی غذا بخور.»

یک گیاهخوار شناسایی شد و به سرعت از همه گزینه های قابل اجرا مطلع شد.

“چطور است؟” زنی از شربت آداهای خانگی اش، یک سوپ سنتی عدس ماه رمضان، خواست. “من درست کردم، اما هنوز طعمش را نچشیده ام.”

با روشن شدن چراغ‌های خیابان، غذاخوری‌ها کتایف – شیرینی فلسطینی پر از گردو یا پنیر – را از عرض میز عبور دادند.

احمد عفیفی، 28 ساله، گفت که این شب فرصتی نادر برای دیدار با فعالانی که قبلاً فقط از طریق پیامک یا رسانه های اجتماعی با آنها روبرو شده بود، فراهم کرد.

او گفت: «این واقعاً خوب است که امروز این را داشته باشیم. با وجود تمام جنایاتی که در جریان است، مهم است که به خاطر داشته باشید که بخشی از مقاومت، یافتن شادی و احساس شادی با افرادی است که اهداف مشابهی با شما دارند.

او گفت: “برای من، این زیبا و الهام بخش است، و من از همه آنها الهام گرفته ام.”

در ساعت 8:30 شب، پاکسازی آغاز شده بود، میزها تقریباً به همان سرعتی که ظاهر می شدند، پاک و جمع شدند. برخی از صندلی‌ها به مناطق دیگر اردوگاه اعتراضی، برای کسانی که شب می‌مانند، بازگردانده شد.

این غذا با جمع شدن برای یک عکس دسته جمعی و سپس یک شعار بداهه به پایان رسید.

یکصدا گفتند: «حالا آتش بس کن». “بگذارید غزه زنده بماند.”