حمله اسرائیل دوقلوهای متولد شده از طریق IVF را می کشد

رفح، نوار غزه –

10 سال و سه نوبت لقاح آزمایشگاهی طول کشید تا رانیا ابوعنزه باردار شد و تنها چند ثانیه طول کشید تا دوقلوهای پنج ماهه خود یعنی یک پسر و یک دختر را از دست داد.

به گفته بازماندگان و مقامات بهداشتی محلی، حمله اسرائیل اواخر روز شنبه به خانه خانواده بزرگ او در شهر رفح در جنوب غزه حمله کرد که منجر به کشته شدن فرزندان، همسر و 11 نفر دیگر از بستگان وی و ناپدید شدن 9 نفر دیگر در زیر آوار شد.

او حوالی ساعت 10 شب از خواب بیدار شده بود تا به نعیم، پسر بچه شیر بدهد، و دوباره با او در یک بازو و ویسام، دختر، در دست دیگر به خواب رفت. شوهرش کنارشان خوابیده بود.

انفجار یک ساعت و نیم بعد رخ داد. خانه فرو ریخت.

او یکشنبه در حالی که گریه می‌کرد و پتوی نوزادی را روی سینه‌اش چسبانده بود، گفت: «برای بچه‌ها و شوهرم فریاد زدم». «همه مرده بودند. پدرشان آنها را گرفت و مرا جا گذاشت.»

چشمانش را بست، سرش را به دیوار تکیه داد و دسته را به نشانه آرامشی نوازش کرد که در نهایت این فرصت را داشت.

حملات هوایی اسرائیل از زمان شروع جنگ در غزه، حتی در رفح که اسرائیل در ماه اکتبر منطقه امنی را اعلام کرد، اما اکنون هدف بعدی حمله زمینی ویرانگر آن است، مرتباً به خانه‌های خانوادگی شلوغ حمله کرده است.

اعتصابات اغلب بدون هشدار، معمولا در نیمه های شب انجام می شود.

اسرائیل می‌گوید تلاش می‌کند از آسیب رساندن به غیرنظامیان جلوگیری کند و گروه شبه‌نظامی حماس را عامل مرگ آنها می‌داند زیرا این گروه جنگنده‌ها، تونل‌ها و پرتاب‌کننده‌های موشک را در مناطق مسکونی متراکم مستقر می‌کند. اما ارتش به ندرت در مورد حملات انفرادی که اغلب باعث مرگ زنان و کودکان می شود، اظهار نظر می کند.

ارتش بلافاصله در مورد این حمله اظهار نظر نکرد.

به گفته دکتر مروان الحمص، مدیر بیمارستانی که اجساد در آنجا منتقل شده اند، از 14 نفر کشته شده در خانه ابوانزا، شش نفر کودک و چهار نفر زن بودند. رانیا علاوه بر همسر و فرزندانش، یک خواهر، یک برادرزاده، یک پسر عموی باردار و سایر بستگان خود را نیز از دست داد.

فاروق ابوعنزه، یکی از بستگان، گفت که حدود 35 نفر در این خانه اقامت داشتند که برخی از آنها از مناطق دیگر آواره شده بودند. او گفت که همه آنها غیرنظامی و اکثرا کودک بودند و هیچ شبه نظامی در میان آنها وجود نداشت.

رانیا و همسرش، ویسام، هر دو 29 ساله، یک دهه تلاش کردند تا باردار شوند. دو دور IVF شکست خورده بود، اما پس از سومین دوره، او اوایل سال گذشته متوجه شد که باردار است. این دوقلوها در 13 اکتبر به دنیا آمدند.

شوهرش که یک کارگر روزمزد بود، آنقدر مغرور بود که اصرار داشت نام دختر را به نام خودش بگذارد.

او گفت: «از آنها سیر نشدم. “قسم می خورم که از آنها سیر نشدم.”

کمتر از یک هفته قبل از آن، شبه نظامیان تحت رهبری حماس در یک حمله غافلگیرانه به جنوب اسرائیل هجوم بردند، جوامع را غوغا کردند، حدود 1200 نفر – عمدتا غیرنظامی – را کشتند و حدود 250 گروگان، از جمله کودکان و یک نوزاد را به گروگان گرفتند.

اسرائیل با یکی از مرگبارترین و مخرب ترین حملات نظامی در تاریخ اخیر پاسخ داد. به گفته وزارت بهداشت غزه، جنگ بیش از 30000 فلسطینی را کشته است. حدود 80 درصد از جمعیت 2.3 میلیون نفری غزه خانه های خود را ترک کرده اند و یک چهارم جمعیت با گرسنگی روبرو هستند.

این وزارتخانه ماه گذشته اعلام کرد که بیش از 12300 کودک و نوجوان فلسطینی در این جنگ کشته شده اند که حدود 43 درصد از تلفات کلی است. زنان و کودکان روی هم سه چهارم کشته شدگان را تشکیل می دهند. این وزارتخانه در آمارهای خود بین غیرنظامیان و جنگجویان تفاوتی قائل نمی شود.

اسرائیل مدعی است که بیش از 10000 جنگجوی حماس را کشته است اما مدرکی ارائه نکرده است.

کارگران بشردوستانه می گویند برای کودکانی که زنده مانده اند، جنگ زندگی را جهنمی کرده است و برخی در شمال غزه خارج از دسترس مراقبت ها هستند.

«احساس درماندگی و ناامیدی والدین و پزشکان از درک این موضوع که کمک‌های نجات غریق در چند کیلومتری دورتر از دسترس هستند، باید غیرقابل تحمل باشد، اما بدتر از آن فریاد دردناک آن نوزادانی است که به آرامی زیر چشم جهان از بین می‌روند. عادل خدر، مدیر منطقه ای یونیسف روز یکشنبه در بیانیه ای گفت.

تا روز شنبه خانواده ابوانزا از خوش شانسی نسبی برخوردار بودند. رفح از ویرانی عظیم شمال غزه و شهر جنوبی خان یونس، جایی که تانک‌ها و نیروهای زمینی اسرائیل پس از موج‌هایی از حملات هوایی، بلوک به بلوک با شبه‌نظامیان نبرد کرده‌اند، در امان مانده است.

رفح همچنین در منطقه در حال انقباض غزه است که هنوز می توان کمک های بشردوستانه را در آنجا ارسال کرد.

اما اسرائیل گفته است که رفح بعدی خواهد بود و تقریباً 1.5 میلیون نفری که به آنجا پناهنده شده اند، بدون اینکه به کجا بگویند، نقل مکان خواهند کرد.

رانیا گفت: ما هیچ حقی نداریم. “من کسانی را که برایم عزیزترین بودند را از دست دادم. نمی خواهم اینجا زندگی کنم. می خواهم از این کشور بروم. از این جنگ خسته شده ام.”

مجدی از قاهره گزارش داد.