جنگ در اوکراین به پایان رسیده است | جنگ روسیه و اوکراین

حمله روسیه به اوکراین در فوریه 2022 قرار بود یک امر سریع باشد. به نظر می‌رسد ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه معتقد است که «عملیات نظامی ویژه» او طی هفته‌ها، اگر نه چند روز دیگر، به پایان خواهد رسید. قرار بود به آرامی پیش برود، درست همانطور که تصرف کریمه در مارس 2014 انجام شد.

او امیدوار بود که یک دولت جدید و دوستدار مسکو در کیف مستقر شود و نیروهای روسی مناطق وسیعی از شرق و جنوب اوکراین از جمله شهرهای بزرگی مانند خارکف، اودسا و دنیپرو را اشغال کنند.

البته هیچ اتفاقی از این قبیل نیفتاد. جنگ – یک درگیری مسلحانه بین دولتی که از سال 1945 در اروپا دیده نشده بود – اکنون وارد سومین سال خود می شود. این احتمال وجود دارد که فراتر از امسال نیز ادامه یابد.

در این برهه از زمان، به نظر می رسد روسیه در یک منحنی برنده قرار دارد. این یک مزیت دوگانه دارد: در مهمات و نیروی انسانی. مجتمع نظامی-صنعتی روسیه با تمام ظرفیت کار می کند و مواد لازم را تولید می کند. روسیه همچنین از رژیم های دوست مانند کره شمالی و ایران گلوله و تجهیزات دریافت می کند.

پس از اعلام بسیج جمعی در سپتامبر 2022، مقامات نظامی به لطف طیف وسیعی از انگیزه های اقتصادی و برخی از استخدام های خارجی، توانسته اند چکمه های کافی را در زمین به دست آورند.

در همین حال، اوکراین به دلیل ناتوانی کنگره ایالات متحده در تصویب بسته کمک مالی ارائه شده توسط رئیس جمهور جو بایدن در ماه اکتبر، که برای تامین تسلیحات و تجهیزات نیروهای کیف بسیار مهم است، دچار مشکل شده است. اعضای اتحادیه اروپا نمی توانند شکاف ناشی از ذخایر مهمات را پر کنند زیرا نتوانسته اند تولید نظامی-صنعتی خود را افزایش دهند. علاوه بر این، اوکراین با کمبود نیرو مواجه است، زیرا حداقل سن استخدام را 27 سال ثابت نگه داشته است.

نابرابری در میدان جنگ در حال خودنمایی است. زمین ضد تهاجمی مورد انتظار ارتش اوکراین در تابستان و پاییز متوقف شد و نتوانست از خطوط دفاعی روسیه در استان زاپوریژیا و دونباس عبور کند.

اخیراً اوکراینی ها مجبور به خروج از این کشور شدند شهر آودیوکا، نزدیک به دونتسک، یک برد نمادین را به پوتین می دهد. آنها در سایر بخش‌های جبهه نیز با فشار مواجه هستند، از جمله در نزدیکی کرمینا و کوپیانسک، که نیروهای اوکراینی در یک حمله برق آسا در پاییز 2022 موفق شدند.

روسیه نیز متحمل ضررهای زیادی شده است. تخمین زده می شود که 16000 کشته و زخمی و صدها خودروی نظامی در نبرد آودیوکا از دست رفتند. اما فرماندهی نظامی و کرملین احساس می‌کنند که می‌توانند در جنگ فرسایشی پیروز شوند، زیرا اعداد به نفع آنهاست، نه اوکراین.

با شتاب گرفتن روسیه، صداهایی مبنی بر اینکه اوکراین باید برای صلح شکایت کند شروع به ظهور کرده است. استدلال آنها این است که کیف اکنون باید شرایط پوتین را بپذیرد زیرا در آینده در موقعیت ضعیف تری قرار خواهد گرفت.

بدون شک کرملین کاملاً از این خط حمایت می کند. این مصاحبه پوتین اخیراً به مجری سابق فاکس، تاکر کارلسون، هدف خود را برای دستیابی به پایگاه جمهوری خواهان در ایالات متحده، که به نظر می رسد پذیرا است، داده است. و البته، اگر دونالد ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری در نوامبر پیروز شود، این تصور که اوکراین باید حل و فصل شود و به پوتین امتیاز بدهد، می تواند به سنگ بنای سیاست ایالات متحده تبدیل شود.

رهبران دلسوز در اتحادیه اروپا نیز وجود دارند که ویکتور اوربان نخست وزیر مجارستان یکی از آنها است اما تنها نمونه نیست.

با این حال، احتمال هر گونه مذاکره معنی دار بسیار اندک تا وجود ندارد. به نظر می رسد که رهبری روسیه برای مبارزه تا پایان تلخ تلاش کرده است. هیچ نشانه ای وجود ندارد که پوتین و اطرافیانش اهداف اولیه خود را برای انقیاد اوکراین تغییر داده اند.

اگر مسکو معتقد است که جزر و مد به نفع آنها تغییر می کند، چه فایده ای دارد که متوقف شود؟ تنها مزیت آتش بس و مذاکره، به دست آوردن زمان لازم برای بازسازی نیروهای خود و شروع فشار بیشتر است.

این دقیقاً همان چیزی است که اوکراینی ها از آن می ترسند. هر تلاشی برای سازگاری با پوتین تنها اشتهای او را برای زمین بیشتر و کنترل بیشتر بر اوکراین افزایش می دهد. یک تسویه حساب فرضی ممکن است ارزش کاغذی که روی آن نوشته شده نباشد.

اوکراین نیز کارت هایی برای بازی دارد. به عنوان مثال، ناوگان دریای سیاه روسیه را از بین برده و ناوگان پرچمدار خود، مسکوا را غرق کرده است. این ناوگان اکنون از سواستوپل در کریمه به نووروسیسک در ساحل شرقی دریای سیاه نقل مکان کرده است. در نتیجه، حمل و نقل تجاری به خارج از بندر اودسا رسیده است حجم قابل مقایسه با ژانویه 2022، ماه قبل از شروع تهاجم تمام عیار.

علاوه بر این، اوکراین نشان داده است که توانایی حمله به اهدافی در اعماق خاک روسیه را دارد – مانند این پایانه صادرات نفت در Ust-Luga، نه چندان دور از سنت پترزبورگ. اوکراینی‌ها به‌طور خستگی‌ناپذیر روی توسعه قابلیت‌ها و دارایی‌های نظامی، مانند پهپادهای مسافت طولانی، کار می‌کنند که به مرور زمان می‌تواند به بازدارندگی روس‌ها کمک کند.

به طور خلاصه، اوکراین می‌تواند لبه روسیه را کمرنگ کند، تا زمانی که اروپا شروع به تحویل مهمات کافی برای پر کردن شکاف در خط مقدم کند، زمان می‌برد.

همه اینها برای چشم انداز مذاکرات بد است. برای هر دو طرف، جنگ تنها گزینه پیشنهادی است. روسیه با جدیت کارزار فتح خود را دنبال خواهد کرد. اوکراین شجاعانه از خود دفاع خواهد کرد. به جز پیروزی قاطع مسکو یا کیف در ماه‌های آینده – یک سناریوی نسبتاً بعید – جنگ اینجا باقی مانده است.

نظرات بیان شده در این مقاله متعلق به خود نویسنده است و لزوماً بیانگر موضع تحریریه الجزیره نیست.