برای بسیاری از چینی‌ها، «چیزهای مهم‌تری» از اتحاد تایوان وجود دارد | اخبار درگیری

شائو هونگتیان 23 ساله در حالی که در امتداد ساحلی در نزدیکی شهر شیامن در سواحل جنوب شرقی چین سرگردان بود به الجزیره گفت: «تصور این که قبلاً یک منطقه جنگی بوده دشوار است.

شائو در کنار لبه آب، جایی که امواج ملایم روی شن‌ها می‌چرخید، با دست به سوی دریا و مجمع‌الجزایر کینمن اشاره کرد – اکنون صلح‌آمیز، اما در دهه‌های 1940 و 1950، یک میدان جنگ.

کمونیست ها در جنگ داخلی چین در سال 1949 پیروز شدند و ناسیونالیست های کومینتانگ (KMT) از پکن به جزیره تایوان گریختند. در کینمن، جزیره اصلی مجمع الجزایری به همین نام، در کمتر از 10 کیلومتری (6.2 مایلی) از سواحل چین بود که ملی گراها تلاش های مکرر کمونیست ها برای تهاجم را دفع کردند، اما نه قبل از اینکه نبرد در شیامن و هم ویران کند. خویشاوندان.

کینمن و جزایر دورافتاده آن – که برخی از آنها حتی نزدیک‌تر به سواحل چین هستند – از آن زمان تاکنون بخشی از قلمرو تایوان بوده است.

شهروندان چینی مانند شائو زمانی می توانستند برای بازدید از جزایر ویزای توریستی دریافت کنند، اما با همه گیری همه گیر پایان یافت.

شائو در یک ارتباط ویدیویی گفت: “کینمن، چین و تایوان همه بخشی از یک ملت هستند، بنابراین باید امکان بازدید وجود داشته باشد، و امیدوارم روزی بتوانم از آن بازدید کنم.”

مانند شائو، رئیس جمهور چین، شی جین پینگ و حزب حاکم کمونیست چین (ح‌ک‌پی) ادعا می‌کنند که تایوان و قلمرو آن بخشی از چین است.

شی در سخنرانی سال نو خود گفت که اتحاد چین با تایوان دموکراتیک یک “اجتناب ناپذیری تاریخیو چین استفاده از زور را برای دستیابی به اتحاد رد نکرده است. سال گذشته شی از نیروهای مسلح چین خواست تا آمادگی رزمی خود را تقویت کنند.

در سال های اخیر ارتش چین فشار خود را بر تایوان افزایش داد با تهاجمات هوایی و دریایی تقریباً روزانه در نزدیکی فضای هوایی و دریایی تایوان. در زمان‌های تنش خاص، مانند سفر نانسی پلوسی، رئیس پیشین مجلس نمایندگان به تایپه، چنین مانورهایی با لفاظی‌های تند و تیز و مانورهای نظامی در مقیاس بزرگ همراه بوده است.

قایق های واژگون شده، اتهامات

اخیراً تنش ها نزدیک شده است خویشاوندان همچنین.

در ماه فوریه، دو ماهیگیر چینی هنگام واژگونی قایق تندروشان هنگام تلاش برای فرار از گارد ساحلی تایوان، کشته شدند که متوجه شدند در حال ماهیگیری «در آب‌های ممنوعه» در حدود یک مایل دریایی (1.8 کیلومتر) از مجمع‌الجزایر کینمن هستند.

از آن زمان، گارد ساحلی چین فعالیت های خود را در اطراف کینمن افزایش داده است.

ژو فنگلیان، سخنگوی دفتر امور تایوان دولت چین، گفت که حادثه فوریه “وحشیانه” بود و تاکید کرد که آب ها محل ماهیگیری “سنتی” برای ماهیگیران چین و تایوان است. او افزود که هیچ آب غیرمحدودی در اطراف Kinmen وجود نداشت.

آ واژگونی دوم روز پنجشنبه گزارش شد و به همین مناسبت چین از گارد ساحلی تایوان کمک خواست.

شائو که در ساحل ایستاده و به سمت کینمن نگاه می کند، می گوید که خصومت ها راهی برای نزدیک کردن چین و تایوان نیست.

او گفت: “من می خواهم اتحاد به صورت مسالمت آمیز اتفاق بیفتد.”

اگر این امکان پذیر نباشد، او ترجیح می دهد همه چیز همان طور که هست باقی بماند.

او می داند که بسیاری از دوستانش نیز همین احساس را دارند. به گفته شائو، اگر آنها به کینمن و تایوان می روند، باید به عنوان بازدید کننده باشند، نه به عنوان جنگنده.

تایوانی‌ها هیچ بدی به ما نکرده‌اند، پس چرا باید برای مبارزه با آنها به آنجا برویم؟ او گفت، متقاعد شده است که هر جنگی بین چین و تایوان منجر به تلفات قابل توجهی در هر دو طرف خواهد شد. اتحاد با تایوان ارزش جنگ را ندارد.

اشتهایی برای جنگ نیست

آ مطالعه سال گذشته توسط مرکز چین قرن بیست و یکم دانشگاه کالیفرنیا سن دیگو منتشر شد، نشان می دهد که شائو و دوستانش در مخالفت با جنگ بر سر تایوان تنها نیستند.

این مطالعه حمایت عمومی چین از گام‌های مختلف سیاستی در مورد اتحاد با تایوان را مورد بررسی قرار داد و دریافت که راه‌اندازی یک جنگ تمام عیار برای دستیابی به اتحاد توسط یک سوم پاسخ‌دهندگان چینی غیرقابل قبول تلقی می‌شود.

تنها یک درصد همه گزینه‌های دیگر به جز جنگ را رد کردند و این ادعای دولت چین را به چالش کشیدند که مردم چین برای دستیابی به اتحاد، مایلند «به هر قیمتی پیش بروند و بهایی بپردازند».

میا وی، متخصص بازاریابی 26 ساله از شانگهای از چنین نتایجی شگفت زده نمی شود.

او به الجزیره گفت: «مردم عادی چین به دولت فشار نمی آورند تا متحد شود.

این دولت است که مردم را وادار می کند تا باور کنند که باید اتحاد وجود داشته باشد.»

در عین حال، حمایت از یک جنگ اتحاد نزدیک به همان سطحی بود که در مطالعات مشابه در سال‌های قبل مشاهده شد، که نشان می‌دهد علیرغم تنش فزاینده در تنگه تایوان و صحبت‌های مجدد در مورد کنترل تایوان، هنوز وجود نداشته است. افزایش متناظر در حمایت از اقدامات قوی تر.

وی معتقد است که چینی ها مانند خودش بیشتر نگران تحولات داخل کشورشان هستند.

او گفت: «ابتدا کووید وجود داشت، سپس اقتصاد بد شد و سپس بازار مسکن بدتر شد. فکر می‌کنم مردم چین به چیزهای مهم‌تری نسبت به اتحاد با تایوان فکر می‌کنند.»

به گفته دانشیار یائو یوان یه، که مطالعات چینی را در دانشگاه سنت توماس در ایالات متحده تدریس می کند، در حال حاضر دلیل کمی وجود دارد که مردم چین از درگیری با تایوان حمایت بیشتری کنند.

جو بایدن، رئیس جمهور ایالات متحده در موارد متعددی چنین کرده است گفت در صورت تهاجم چین، ایالات متحده از تایوان دفاع خواهد کرد. در عین حال، ایالات متحده روابط نظامی خود را با کشورهایی مانند ژاپن و فیلیپین – همسایگان تایوان در شمال و جنوب – تقویت کرده است.

یه به الجزیره گفت: «هیچ تضمینی برای پیروزی سریع در جنگ بر سر تایوان وجود ندارد.

همچنین، بسیاری از مردم چین در تایوان شرکای تجاری، دوستان و خانواده دارند و بنابراین نمی‌خواهند آسیبی به جزیره و مردم آن وارد شود.»

این مطالعه همچنین نشان داد که چینی‌های جوان نسبت به نسل‌های قبلی نسبت به سیاست‌های قهرآمیز مخالفت بیشتری داشتند.

یه گفت: «جوانان معمولاً جزو اولین کسانی هستند که به میدان جنگ اعزام می‌شوند، بنابراین طبیعتاً بیشتر با جنگ مخالف هستند.

شائو از شیامن فکر می کند که هرگونه امید به پیروزی در جنگ بر سر تایوان و شرکای آن مستلزم بسیج بسیاری از جوانان مانند او است.

و من فکر می کنم که بسیاری از جوانان در چین از مرگ در حمله به تایوان خودداری خواهند کرد.

موضوعی برای بحث نیست

به گفته اریک چان که یکی از اعضای ارشد موسسه جهانی تایوان در واشنگتن دی سی است، صرف نظر از اینکه مردم چین ممکن است فکر کنند، اتحاد تایوان با سرزمین اصلی سنگ بنای روایت ح‌ک‌چ باقی خواهد ماند.

او به الجزیره گفت: «اتحاد موضوعی نیست که مورد بحث عموم مردم باشد.

اگرچه رهبری چین اغلب ادعا می کند که چین کشوری دموکراتیک است که در آن حزب با اراده مردم چین هدایت می شود، اما هیچ انتخابات ملی منظم یا رسانه های آزاد وجود ندارد. گفتمان آنلاین محدود شده است و مرتباً سانسور می شود. سخن گفتن علیه ح‌ک‌چ نیز می‌تواند منجر به محکومیت‌های کیفری شود.

از زمانی که شی در سال 2012 رئیس جمهور شد، سرکوب آزادی های مدنی تشدید شد و شی قدرت را در اطراف خود متمرکز کرد که از زمان حکومت مائو تسه تونگ بی سابقه بود – مردی که کمونیست ها را به پیروزی در برابر ناسیونالیست ها رساند و اولین رهبر چین کمونیست شد.

در دوران حکومت مائو، اصلاحات و پاکسازی جامعه چین منجر به کشته شدن میلیون ها چینی شد، در حالی که بیش از 400000 سرباز چینی در نتیجه تصمیم وی برای ورود به جنگ کره 1950-1953 در سمت کره شمالی جان خود را از دست دادند.

اما به گفته چان، روزهایی که یک رهبر چینی می‌توانست ده‌ها هزار نفر را به این شیوه خرج کند، به پایان رسیده است.

اقدامات اخیر دولت که تلفات سنگینی را بر شهروندان تحمیل کرد، به مخالفت عمومی منجر شد و شی به نظر نمی رسد مصون بماند.

در طول همه‌گیری کووید، شی با وجود اینکه آزمایش‌های انبوه و قرنطینه‌های سختگیرانه آن انجام شده بود، به شدت از سیاست‌های کشور در برابر کووید صفر دفاع کرد. پیامدهای وخیم اجتماعی و اقتصادی. دولت در نهایت با سقوط اقتصاد این سیاست را کنار گذاشت و مردم در شهرهای بزرگ چین به خیابان‌ها آمدند و خواستار پایان دادن به قرنطینه شدند و حتی خواستار کناره‌گیری شی جین‌دی شدند.

در مورد جنگ نیز شرایط متفاوت است. بر خلاف، برای مثال، جنگ چین و هند در سال 1962 و جنگ چین و ویتنام در سال 1979، به گفته چان، نبرد برای تایوان برای حزب کمونیست و شی امری حیاتی خواهد بود.

او گفت: «حزب (ح‌ک‌چ) در آن جنگ‌ها با ضرر یا تلفات زیاد تهدید نمی‌شد.

وی افزود، امروز شی باید تصور کند که این نوع از دست دادن ها برای مردم چین غیرقابل قبول است.

به نظر چان، خشم عمومی در مورد جنگ طولانی اتحاد که ممکن است به شکست چین ختم شود، می تواند حاکمیت حزب را به خطر بیندازد.

چان با توجه به خلق و خوی مردم چین، ح‌ک‌چ را می‌بیند که در عوض به مشارکت در عملیات‌های منطقه خاکستری کم‌هزینه علیه تایوان ادامه می‌دهد و در عین حال ارتش چین را توسعه می‌دهد که بتواند سریعاً به پیروزی برسد.

با این حال، برای شائو، هر تلاشی برای حل و فصل موضوع از طریق درگیری یک فاجعه خواهد بود.

او گفت: «فکر نمی‌کنم برای کسی پایان خوبی داشته باشد – نه برای کسانی که باید با آن مبارزه کنند و نه برای دولتی که آن را آغاز می‌کند.»

*با توجه به حساسیت موضوع، نام شائو برای احترام به خواست نامش تغییر کرده است.