بدون یک روز کبیسه چه اتفاقی می افتد؟

نیویورک –

سال کبیسه. این مایه لذت برای تقویم و ریاضیات در میان ما است. پس چگونه همه چیز شروع شد و چرا؟

نگاهی به برخی از اعداد، تاریخچه و افسانه های پشت این پدیده (نه کاملاً) هر چهار سال که یک روز 29 را به فوریه اضافه می کند، بیندازید.

بر اساس اعداد

ریاضیات به گونه‌ای غیرمعمول و به کسری از روزها و دقیقه‌ها گیج‌کننده است. حتی گاهی اوقات یک ثانیه کبیسه وجود دارد، اما وقتی این اتفاق می‌افتد خبری از آن نیست.

به گفته آزمایشگاه رانش جت در موسسه فناوری کالیفرنیا، چیزی که باید بدانید این است که سال کبیسه تا حد زیادی برای هماهنگ نگه داشتن ماه ها با رویدادهای سالانه از جمله اعتدال ها و انقلاب ها وجود دارد.

این یک تصحیح برای مقابله با این واقعیت است که مدار زمین دقیقاً 365 روز در سال نیست. ناسا می گوید این سفر حدود شش ساعت بیشتر از آن زمان می برد.

با این حال، برخلاف آنچه برخی ممکن است باور کنند، هر چهار سال یک بار جهشی نیست. به گفته موزه ملی هوا و فضا، افزودن یک روز کبیسه هر چهار سال یک بار، تقویم را بیش از 44 دقیقه طولانی‌تر می‌کند.

JPL خاطرنشان می کند که بعداً، در تقویمی که هنوز در راه است (به آن خواهیم رسید)، مقرر شد سال های قابل تقسیم بر 100 از قانون روز کبیسه چهار ساله پیروی نکنند، مگر اینکه بر 400 نیز قابل تقسیم باشند. در 500 سال گذشته، در سال های 1700، 1800 و 1900 روز کبیسه وجود نداشت، اما سال 2000 یک روز کبیسه داشت. در 500 سال آینده، اگر این عمل رعایت شود، در سال های 2100، 2200، 2300 و 2500 روز کبیسه وجود نخواهد داشت.

هنوز با ما؟

سال های کبیسه بعدی 2028، 2032 و 2036 هستند.

بدون یک روز کبیسه چه اتفاقی می افتد؟

در نهایت، از نظر زمان وقوع رویدادهای مهم، زمانی که کشاورزان کاشت می کنند و چگونه فصول با خورشید و ماه هماهنگ می شوند، هیچ چیز خوب نیست.

یونس خان، مربی فیزیک در دانشگاه آلاباما در بیرمنگام گفت: «بدون سال‌های کبیسه، پس از چند صد سال، در نوامبر تابستان خواهیم داشت. کریسمس در تابستان خواهد بود. برفی نخواهد آمد. هیچ احساسی از کریسمس وجود نخواهد داشت.»

چه کسی با سال کبیسه آمد؟

پاسخ کوتاه: تکامل یافته است.

تمدن های باستانی از کیهان برای برنامه ریزی زندگی خود استفاده می کردند و تقویم هایی وجود دارد که قدمت آنها به عصر برنز باز می گردد. آنها بر اساس فازهای ماه یا خورشید بودند، همانطور که تقویم های مختلف امروزی هستند. معمولاً آنها “فوق خورشیدی” بودند و از هر دو استفاده می کردند.

حالا به امپراتوری روم و ژولیوس سزار بروید. او با تغییر فصلی عمده در تقویم‌هایی که در گردنه‌اش از جنگل استفاده می‌شد، سر و کار داشت. آنها با اضافه کردن ماه ها با رانش بد برخورد کردند. او همچنین در حال پیمایش مجموعه وسیعی از تقویم‌ها بود که در امپراتوری وسیع روم به روش‌های مختلف شروع می‌شد.

او تقویم جولیانی خود را در سال 46 قبل از میلاد معرفی کرد. این خورشید کاملاً خورشیدی بود و یک سال را 365.25 روز حساب می کرد، بنابراین هر چهار سال یک بار یک روز اضافی به آن اضافه می شد. پیش از آن، رومیان یک سال را حداقل برای مدتی 355 روز حساب می کردند.

اما با این حال، تحت جولیوس، رانش وجود داشت. سال های کبیسه خیلی زیاد بود! سال شمسی دقیقاً 365.25 روز نیست! نیک ایکس، مربی نجوم در سیاره‌نما و مرکز علمی مورهد در دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل، گفت: این 365.242 روز است.

توماس پالایما، استاد کلاسیک در دانشگاه تگزاس در آستین، گفت که اضافه کردن دوره‌های زمانی به یک سال برای انعکاس تغییرات در چرخه‌های قمری و خورشیدی توسط افراد باستان انجام می‌شد. او گفت که تقویم آتنی در قرون چهارم، پنجم و ششم با 12 ماه قمری استفاده می شد.

این برای مناسک مذهبی فصلی کارساز نبود. Palaima گفت که مشکل رانش منجر به “تداخل” یک ماه اضافی به صورت دوره ای برای همسویی مجدد با چرخه های قمری و خورشیدی شد.

به گفته ناسا، تقویم جولیان 0.0078 روز (11 دقیقه و 14 ثانیه) طولانی تر از سال گرمسیری بود، بنابراین اشتباهات در زمان سنجی همچنان به تدریج جمع می شوند. پالایما گفت، اما ثبات افزایش یافت.

تقویم جولیان مدلی بود که جهان غرب برای صدها سال از آن استفاده می کرد. پاپ گریگوری سیزدهم را که بیشتر کالیبره کرد وارد شوید. تقویم میلادی او در اواخر قرن شانزدهم اجرایی شد. امروزه مورد استفاده قرار می گیرد و واضح است که کامل نیست یا نیازی به سال کبیسه نخواهد بود. اما این یک پیشرفت بزرگ بود و دریفت را به چند ثانیه کاهش داد.

چرا او وارد عمل شد؟ خوب، عید پاک. به مرور زمان در اواخر سال فرا می‌رسید، و او نگران بود که رویدادهای مربوط به عید پاک مانند عید پنطیکاست ممکن است در برابر جشنواره‌های بت پرستی رخ دهد. پاپ می خواست عید پاک در بهار باقی بماند.

او برخی از روزهای اضافی را که در تقویم جولیان انباشته شده بود حذف کرد و قوانین را در روز کبیسه تغییر داد. این پاپ گرگوری و مشاورانش هستند که به ریاضیات بسیار بدی دست یافتند که چه زمانی باید یا نباید یک سال کبیسه وجود داشته باشد.

ایکس گفت: “اگر سال شمسی 365.25 کامل بود، دیگر لازم نیست نگران ریاضیات پیچیده ای باشیم.”

معامله با سال کبیسه و ازدواج چیست؟

به طرز عجیبی، روز کبیسه با افسانه هایی در مورد زنان مطرح می شود که سؤالات ازدواج را برای مردان مطرح می کنند. بیشتر سرگرم کننده بود، اما با لقمه ای همراه بود که نقش های جنسیتی را تقویت می کرد.

فولکلور دوردست اروپایی وجود دارد. به گفته مورخ کاترین پارکین در سال 2012 در مجله تاریخ خانواده، یک داستان ایده خواستگاری زنان در ایرلند قرن پنجم را نشان می دهد، با توجه به اینکه سنت بریجت از سنت پاتریک درخواست می کند تا به زنان این فرصت را بدهد که از مردان بخواهند با آنها ازدواج کنند.

هیچ کس واقعاً نمی داند همه چیز از کجا شروع شد.

در سال 1904، مقاله نویس سندیکایی، الیزابت مریوتر گیلمر، با نام مستعار دوروتی دیکس، این سنت را اینگونه خلاصه کرد: «البته مردم خواهند گفت… که امتیاز سال کبیسه یک زن، مانند بیشتر آزادی های او، صرفاً یک تمسخر پر زرق و برق است.»

سنت قبل از سادی هاوکینز، هر چند جدی یا بی زبان، می توانست زنان را قدرتمند کند اما صرفاً کلیشه ها را تداوم بخشید. این پیشنهادها قرار بود از طریق کارت پستال اتفاق بیفتد، اما بسیاری از این کارت‌ها به جای آن به زنان مسخره می‌کردند.

تبلیغات بازی ازدواج سال کبیسه را تداوم بخشید. در آگهی سال 1916 بانک صنعتی آمریکا و شرکت تراست چنین نوشته شده بود: «امروز در سال کبیسه، ما به هر دختری پیشنهاد می‌کنیم که به پدرش پیشنهاد دهد که یک حساب پس‌انداز به نام او در بانک ما باز کند.»

به دلیل روز کبیسه نفسی از استقلال برای زنان نمانده بود.

آیا باید برای لیپلینگ ها ترحم کنیم؟

متولد شدن در یک سال کبیسه در یک روز کبیسه قطعاً یک بحث است. اما از منظر کاغذبازی می تواند به نوعی دردسرساز باشد. برخی از دولت‌ها و برخی دیگر که نیاز به پر کردن فرم‌ها و ذکر تاریخ تولد داشتند، برای اعلام اینکه چه تاریخی توسط پرش‌ها برای مواردی مانند گواهینامه رانندگی استفاده می‌شود، چه 28 فوریه یا 1 مارس، وارد عمل شدند.

فناوری ثبت نقاط عطف 29 فوریه را برای نوزادان جهشی بسیار آسان‌تر کرده است، اگرچه ممکن است اشکالاتی در سیستم‌های بهداشتی، بیمه‌نامه‌ها و سایر کسب‌وکارها و سازمان‌هایی وجود داشته باشد که این تاریخ را مشخص نکرده‌اند.

حدود پنج میلیون نفر در سراسر جهان وجود دارند که از حدود هشت میلیارد نفر در این سیاره تولد کبیسه دارند. شلی دین، 23 ساله، در سیاتل، واشینگتن، نگرش گلگونی را در مورد جهنده بودن انتخاب می کند. او که بزرگ می‌شد، هر سال جشن تولدی معمولی داشت، اما در سال‌های کبیسه، جشنی خاص بود. از آنجایی که او به عنوان یک بزرگسال، آن دوره غیر جهشی بین 28 فوریه و 1 مارس را با یک “وای” آرام نشان می دهد.

امسال متفاوت است.

او گفت: “این اولین تولدی خواهد بود که من قرار است در هشت سال آینده با خانواده ام جشن بگیرم، که بسیار هیجان انگیز است، زیرا آخرین روز کبیسه من در آن سوی کشور در نیویورک برای کالج بودم.” “سال بسیار بزرگی است.”